Bieżąca cena w chwili pisania (ADR): ok. 58,70 USD

Co rynek już wycenia

Opcje z terminem wygaśnięcia 6 lutego implikują ruch rzędu ±6,8%, co po publikacji wyników przekłada się na zakres ok. 55–63 USD. Zmienność implikowana w „tygodniu wyników” jest wyraźnie wyższa niż w serii marcowej, co odzwierciedla premię za zmienność związaną z publikacją raportu; zmienność ta zwykle cofa się po ogłoszeniu wyników.

Pozycjonowanie warte uwagi

Open interest skupia się na opcjach call z ceną wykonania 65 USD po stronie wzrostowej oraz na opcjach put z ceną wykonania 54 USD po stronie spadkowej. Poziomy z największym skupieniem pozycji prawdopodobnie będą pełnić rolę punktów odniesienia w sesjach po publikacji wyników.

Scenariusze rynkowe i przykładowe podejścia

• Scenariusz wzrostowy: Rynek sugeruje, że pozytywne zaskoczenie wiąże się z ruchem powyżej górnej granicy implikowanego zakresu. Jeśli kurs utrzyma się powyżej 63 USD, zamiast szybko wrócić do środka tego przedziału, wielu traderów traktuje to jako sygnał możliwej kontynuacji.
• Scenariusz spadkowy: Negatywne zaskoczenie to ruch poniżej dolnej granicy implikowanego zakresu. Jeżeli słabość utrzyma się poniżej 55 USD, często dominuje charakter kontynuacyjny; jeśli kurs ustabilizuje się w okolicach 54 USD i wróci do środka zakresu, większe znaczenie może mieć powrót do średniej.
• Scenariusz neutralny (w przedziale): Neutralny wynik zwykle oznacza, że kurs otwiera się i pozostaje w przedziale 55–63 USD. W takiej sytuacji zmienność zrealizowana może być niższa niż ta implikowana w opcjach na tydzień publikacji wyników, a cena może oscylować między pobliskimi cenami wykonania (strike) o wysokim open interest, w miarę dostosowywania pozycji.

Przykładowe konstrukcje

• Akcje (perspektywa): W podejściu kierunkowym zakres implikowany częściej służy do potwierdzania lub unieważniania założenia niż jako bezpośredni cel cenowy.
• Opcje (oparte na implikowanym ruchu, z ograniczonym ryzykiem):
  • Ruch w górę (powyżej 63 USD): Przykładową byczą konstrukcją jest pionowy spread call z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Długiego calla zazwyczaj kupuje się blisko bieżącej ceny (lub lekko „w cenie”, ITM), a krótkiego calla sprzedaje się w okolicy górnej granicy implikowanego zakresu (np. przy 65 USD, gdzie widoczny jest istotny open interest). Zwyczajowo ocenia się zyski względem maksymalnej wartości spreadu (często realizując znaczną część potencjalnego maksimum) i weryfikuje się założenie, jeśli kurs powróci poniżej górnej granicy zakresu.
  • Ruch w dół (poniżej 55 USD): Przykładową niedźwiedzią konstrukcją jest pionowy spread put z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Długiego puta zwykle kupuje się blisko bieżącej ceny, a krótkiego puta sprzedaje się w okolicy dolnej granicy implikowanego zakresu (np. przy 54 USD, gdzie open interest jest wysoki). W zarządzaniu pozycją kluczowe jest rozróżnienie, czy kurs kontynuuje ruch poniżej 55 USD, czy wraca do środka zakresu.
  • Neutralnie (w przedziale ok. 55–63 USD): Popularną konstrukcją o ograniczonym ryzyku jest żelazny kondor z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Krótki call sprzedaje się tuż nad górną granicą, a krótki put sprzedaje się tuż pod dolną granicą, z długimi skrzydłami dalej od ceny, aby ograniczyć ryzyko. W praktyce po wynikach często obserwuje się kompresję zmienności jako główny czynnik spadku premii, a zbliżanie się kursu do krótkich cen wykonania stanowi główne ryzyko.

Alphabet

(raport 4 lutego, po zamknięciu rynku w USA)

Bieżąca cena w chwili pisania: ok. 339 USD

Co rynek już wycenia

Opcje implikują ruch rzędu ±5,3%, co po publikacji wyników przekłada się na zakres ok. 321–356 USD. Zmienność implikowana w „tygodniu wyników” jest wyraźnie wyższa niż w serii marcowej, co odzwierciedla wrażliwość na trendy w reklamie, wyniki segmentu chmurowego oraz komentarze dotyczące inwestycji i planów na przyszłość. Jeśli raport nie przyniesie dużych zaskoczeń, może sprzyjać kompresji zmienności po publikacji wyników.

Pozycjonowanie warte uwagi

Największy open interest na opcjach call skupia się przy cenie wykonania 360 USD, a na opcjach put w okolicach 325 USD. Te poziomy prawdopodobnie wyznaczą kluczowe punkty decyzyjne w sesjach po publikacji wyników.

Scenariusze rynkowe i przykładowe podejścia

• Scenariusz wzrostowy: Większa reakcja w górę zwykle wiąże się z wyjściem powyżej górnej granicy implikowanego zakresu. Utrzymanie się powyżej 356 USD (zamiast szybkiego powrotu do środka przedziału) bywa interpretowane jako sygnał możliwej kontynuacji.
• Scenariusz spadkowy: Większa reakcja w dół wiąże się z zejściem poniżej dolnej granicy implikowanego zakresu. Jeśli kurs pogłębi spadek poniżej 321 USD, dynamika ruchu może się utrzymywać; gdy presja sprzedażowa słabnie i kurs wraca do środka przedziału, częściej pojawia się scenariusz odbicia i powrotu do średniej.
• Scenariusz neutralny (w przedziale): Neutralny wynik zwykle oznacza, że kurs otwiera się i pozostaje w przedziale 321–356 USD. Gdy cena „utknie” między skupiskami open interest na opcjach put z ceną wykonania 325 USD i na opcjach call z ceną wykonania 360 USD, kierunkowy impet może gasnąć, a kompresja zmienności po wynikach staje się głównym czynnikiem.

Przykładowe konstrukcje

• Akcje (perspektywa): Wielu traderów ocenia, czy luka po otwarciu utrzymuje się, czy szybko jest domykana, traktując implikowany zakres jako kontekst do potwierdzania lub unieważniania założenia.
• Opcje (oparte na implikowanym ruchu, z ograniczonym ryzykiem):
  • Ruch w górę (powyżej 356 USD): Przykładową byczą konstrukcją jest pionowy spread call z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Długiego calla zwykle kupuje się blisko bieżącej ceny, a krótkiego calla sprzedaje się w okolicy górnej granicy implikowanego zakresu (np. przy 360 USD, gdzie koncentruje się open interest po stronie opcji call). W zarządzaniu pozycją często zwraca się uwagę na to, czy kurs utrzymuje się powyżej górnej granicy zakresu.
  • Ruch w dół (poniżej 321 USD): Przykładową niedźwiedzią konstrukcją jest pionowy spread put z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Długiego puta zwykle kupuje się blisko bieżącej ceny, a krótkiego puta sprzedaje się w okolicy dolnej granicy implikowanego zakresu (np. przy 325 USD, gdzie koncentruje się open interest po stronie opcji put). Powrót do implikowanego zakresu często traktuje się jako istotną zmianę zachowania ceny.
  • Neutralnie (w przedziale ok. 321–356 USD): Popularną konstrukcją o ograniczonym ryzyku jest żelazny kondor z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Krótki call sprzedaje się tuż nad górną granicą, a krótki put sprzedaje się tuż pod dolną granicą, z długimi skrzydłami dalej od ceny, aby ograniczyć ryzyko. Typowe punkty uwagi to tempo topnienia premii po wynikach oraz ryzyko trendowania kursu w stronę krótkiej ceny wykonania

Amazon

(raport 5 lutego, po zamknięciu rynku w USA)

Bieżąca cena w chwili pisania: ok. 243 USD

Co rynek już wycenia

Opcje z terminem wygaśnięcia 6 lutego implikują ruch rzędu ±6,4%, co po publikacji wyników przekłada się na zakres ok. 226–257 USD. Premia za zmienność związaną z wynikami jest tu najwyższa wśród trzech spółek, co podkreśla, jak podatny na rewizję wycen po raporcie bywa Amazon oraz jak szybko zmienność implikowana zwykle cofa się po publikacji wyników.

Pozycjonowanie warte uwagi

Open interest skupia się na opcjach call z ceną wykonania 250 USD po stronie wzrostowej oraz na opcjach put z ceną wykonania 230 USD po stronie spadkowej — to kluczowe poziomy odniesienia dla zachowania ceny po wynikach.

Scenariusze rynkowe i przykładowe podejścia

• Scenariusz wzrostowy: Większa reakcja w górę zwykle wiąże się z wyjściem powyżej górnej granicy implikowanego zakresu. Utrzymanie się powyżej 257 USD w następnej sesji, zamiast szybkiego powrotu do środka tego przedziału, wielu traderów interpretuje jako sygnał możliwej kontynuacji.
• Scenariusz spadkowy: Większa reakcja w dół wiąże się z zejściem poniżej dolnej granicy implikowanego zakresu. Słabość w okolicach 230 USD, połączona z brakiem powrotu do implikowanego zakresu, często sprzyja kontynuacji; szybki powrót do implikowanego zakresu z kolei sprzyja dynamicznemu odbiciu.
• Scenariusz neutralny (w przedziale): Neutralny wynik zwykle oznacza, że kurs otwiera się i pozostaje w przedziale 226–257 USD. Jeżeli cena oscyluje między opcjami put z ceną wykonania 230 USD a opcjami call z ceną wykonania 250 USD, rynek przyjmuje bardziej boczny charakter, a po raporcie spada zmienność implikowana.

Przykładowe konstrukcje

• Akcje (perspektywa): Wielu traderów traktuje pierwszą sesję jako rozstrzygnięcie typu: luka utrzymana czy luka domknięta, wykorzystując implikowany zakres jako kontekst.
• Opcje (oparte na implikowanym ruchu, z ograniczonym ryzykiem):
  • Ruch w górę (powyżej 257 USD): Przykładową byczą konstrukcją jest pionowy spread call z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Długiego calla zwykle kupuje się blisko bieżącej ceny, a krótkiego calla sprzedaje się w okolicy górnej granicy implikowanego zakresu (np. przy 260 USD, zależnie od dostępnych cen wykonania i płynności). W zarządzaniu pozycją często zwraca się uwagę na to, czy kurs utrzymuje się powyżej górnej granicy zakresu.
  • Ruch w dół (poniżej 226 USD): Przykładową niedźwiedzią konstrukcją jest pionowy spread put z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Długiego puta zwykle kupuje się blisko bieżącej ceny, a krótkiego puta sprzedaje się w okolicy dolnej granicy implikowanego zakresu (np. przy 225 USD, zależnie od dostępnych cen wykonania i płynności). Powrót do implikowanego zakresu często uznaje się za istotną zmianę zachowania ceny po wydarzeniu.
  • Neutralnie (w przedziale ok. 226–257 USD): Popularną konstrukcją o ograniczonym ryzyku jest żelazny kondor z terminem wygaśnięcia 6 lutego. Krótki call sprzedaje się tuż nad górną granicą, a krótki put sprzedaje się tuż pod dolną granicą, z długimi skrzydłami dalej od ceny, aby ograniczyć ryzyko. W praktyce gdy cena pozostaje w przedziale, kompresja zmienności często staje się głównym źródłem zysku.

Końcowa lista kontrolna dla handlu wokół publikacji wyników

• Implikowany zakres ruchu służy jako główny punkt odniesienia przy ocenie, czy ruch po publikacji wyników był duży, czy niewielki. 
• Ceny wykonania z wysokim open interest często pełnią funkcję krótkoterminowych punktów odniesienia przy dostosowywaniu pozycji po publikacji wyników. 
• Luki po publikacji wyników stanowią praktyczne ograniczenie zarówno dla pozycji w akcjach, jak i dla pozycji opcyjnych; dlatego często preferuje się konstrukcje o ograniczonym ryzyku. 
• Wczesne zachowanie ceny po otwarciu (luka utrzymana czy luka domknięta) zwykle kształtuje narrację: kontynuacja ruchu czy powrót do średniej. 
• Planowanie scenariuszy powinno obejmować warianty wzrostowy, spadkowy i neutralny, aby nie zakotwiczać się w jednym scenariuszu. 

Tak rozumiane podejście do publikacji wyników mniej opiera się na przewidywaniu, a bardziej na przygotowaniu — pojedyncze wydarzenie staje się uporządkowanym punktem odniesienia dla myślenia o ryzyku i pozycjonowaniu.

Wnioski

Łącznie te trzy publikacje wyników podkreślają ten sam wniosek: rynek wycenia implikowany zakres ruchu, a po publikacji wyników kluczowe jest, czy cena wyjdzie poza ten przedział, czy w nim pozostanie. Traktowanie implikowanego zakresu ruchu, referencyjnych cen wykonania  z wysokim open interest oraz konstrukcji opcyjnych o ograniczonym ryzyku jako wspólnego języka ułatwia spójne planowanie scenariuszy dla bardzo różnych spółek — jednocześnie wyznaczając jasne granice ryzyka na wypadek luki cenowej.

Niniejsza treść jest materiałem marketingowym i nie powinna być traktowana jako porada inwestycyjna. Handel instrumentami finansowymi wiąże się z ryzykiem, a historyczne wyniki nie stanowią gwarancji przyszłych wyników.
Autor ma prawo odczekać co najmniej 24 godziny od momentu publikacji, zanim handlować same instrumenty.
Instrumenty, o których mowa w niniejszej treści, mogą być emitowane przez partnera, od którego Saxo otrzymuje opłaty promocyjne, płatności lub retrocesje. Chociaż Saxo może otrzymywać wynagrodzenie z tytułu tych partnerstw, wszystkie treści są tworzone w celu dostarczania klientom cennych informacji i opcje.
Treść ta nie zostanie zmieniona ani poddana przeglądowi po publikacji.