Q&A dla inwestorów: rozejm w sprawie Iranu i jak się pozycjonować

Kluczowe punkty:

• USA i Iran uzgodniły dwutygodniowe zawieszenie broni oraz ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz, co usuwa z horyzontu najgorsze, bezpośrednie ryzyko i tłumaczy gwałtowne odreagowanie na rynkach ropy, akcji i innych aktywów ryzykownych.
• Rynki mogą ponownie wyceniać część obniżek stóp procentowych, ale to raczej nie zneutralizuje w pełni skutków ostatniego szoku — chyba że dostawy energii szybko się unormują, a dyplomacja okaże się trwała.
• To pauza, a nie całkowity reset, więc krótkoterminowe odreagowanie może się utrzymać, choć strukturalne ryzyka związane z ropą, inflacją i geopolityką nie zniknęły.

Co się stało?

Jak zareagowały rynki?

Reakcja była gwałtowna. Ropa naftowa potaniała o około 15%, indeksy Nikkei 225 (Japonia) i KOSPI (Korea Południowa) wzrosły o blisko 5%, a kurs AUDUSD powrócił powyżej 0,70. Złoto również pozostało mocne, głównie dlatego, że wcześniej rosło z powodu obaw o inflację — a obawy te teraz słabną, bo bezpośredni szok na rynku ropy wydaje się mniej dotkliwy.

Dlaczego rynki zareagowały tak mocno?

Inwestorzy pozycjonowali się pod znacznie gorszy scenariusz — obejmujący ryzyko szerszych działań militarnych, przedłużony paraliż żeglugi w Cieśninie Ormuz oraz kolejny ostry skok cen ropy. Gdy to skrajne ryzyko na razie zelżało, ropa runęła, akcje odbiły, a część umocnienia dolara jako waluty „bezpiecznej przystani” zaczęła się cofać. To klasyczna reakcja ulgi po okresie, w którym rynek był mocno zabezpieczony na wypadek katastrofy.

Czy to oznacza, że kryzys się skończył?

Nie. To raczej pauza niż trwały pokój. Prawdziwy test obejmuje m.in. odpowiedzi na pytania:

• Czy faktycznie ustanie ostrzał, zważywszy na napływające doniesienia o kolejnych atakach rakietowych i wymianach ognia?
• Czy rozmowy rzeczywiście będą posuwać się naprzód?
• Czy Cieśnina Ormuz pozostanie trwale otwarta dla żeglugi, a nie jedynie czasowo otwarta?
• Czy Izrael w pełni dołączy do procesu deeskalacji, zważywszy na brak jednoznacznych deklaracji?
• Jak szybko wstrzymane wydobycie i eksport ropy zostaną wznowione?
• Czy ceny ropy ustabilizują się bliżej poziomów sprzed eskalacji?
• Czy obawy o inflację i stopy procentowe zelżeją, czy będą się utrzymywać?

Nagłówki mogą ucichnąć jako pierwsze, ale prawdziwy reset zależy od tego, co wydarzy się w najbliższych dniach.

Jakie są teraz perspektywy dla cen ropy?

W krótkim terminie ceny ropy mogą dalej spadać, w miarę jak z cen schodzi „premia wojenna”. Ryzykiem dla tego scenariusza jest to, że powrót do poziomów sprzed eskalacji może potrwać dłużej, jeśli zawieszenie broni okaże się kruche. Ropa może też utrzymywać podwyższoną premię za ryzyko z kilku powodów:

• Brak pełnej jasności co do swobody żeglugi w Cieśninie Ormuz — Iran nadal mówi o konieczności koordynacji ruchu ze swoimi siłami zbrojnymi, zamiast jednoznacznie ogłosić pełne otwarcie.
• Trwająca ocena szkód w systemie energetycznym regionu Zatoki — wiele instalacji zostało uszkodzonych, a harmonogramy napraw i powrotu do pełnej mocy są niepewne.
• Transport morski, ubezpieczenia i łańcuchy dostaw mogą normalizować się dłużej niż sugerowałby sam ruch cen ropy.

Podsumowując: choć krótkoterminowo kierunek wciąż może być spadkowy, ropa może najpierw mocniej się skorygować, a następnie nadal utrzymywać podwyższoną premię za ryzyko oraz podwyższoną zmienność, jeśli żegluga, naprawy i dyplomacja nie wrócą szybko do normy.

Co to oznacza dla perspektyw makroekonomicznych?

Zawieszenie broni zmniejsza ryzyko natychmiastowego, głębszego szoku energetycznego, co sprzyja nastrojom wzrostowym i apetytowi na ryzyko. Ryzyko polega jednak na tym, że szkody makroekonomiczne nie znikną z dnia na dzień, bo zakłócenia w dostawach ropy, transporcie morskim, ubezpieczeniach i łańcuchach dostaw mogą podtrzymywać część presji inflacyjnej, nawet przy ponownym otwarciu Cieśniny Ormuz. Innymi słowy: panika może opaść szybciej niż jej gospodarcze „blizny”.

Czy to sprawia, że obniżki stóp Fed wracają na radar?

Zawieszenie broni i, co ważniejsze, ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz zdejmują z rynku skrajne ryzyka związane z ropą, więc inwestorzy mogą znów zacząć wyceniać część obniżek stóp procentowych. Mało prawdopodobne jednak, by w pełni wymazały one ostatni szok, jeśli dostawy energii szybko się nie unormują i jeśli dyplomacja się nie utrzyma.

Notowania ropy Brent wciąż są wyraźnie powyżej poziomów z lutego, sprzed wybuchu konfliktu, a zakłócona produkcja, opóźnienia w transporcie morskim i wyższe koszty ubezpieczeń mogą wracać do normy dłużej niż sugerowałby sam spadek cen ropy.

Dlatego mało prawdopodobne jest, by rynek po prostu wrócił do wyceny tej samej skali cięć co przed konfliktem. Większa obawa polega na tym, że część szkód może się utrzymywać nawet przy deeskalacji.

Mimo to narracja o stopach procentowych może przesunąć się z „wyżej i na dłużej z powodu eskalacji wojny” na „cięcia wciąż są możliwe, ale nie tak płynnie ani tak szybko jak wcześniej”.

Złoto i srebro odrabiają straty. Czy to może się utrzymać?

Potencjalnie tak. Metale szlachetne znajdują się obecnie pod wpływem dwóch przeciwstawnych sił: z jednej strony słabną obawy o inflację, bo bezpośredni szok cenowy na rynku ropy mija; z drugiej — utrzymuje się popyt na aktywa bezpiecznej przystani, bo zawieszenie broni może nie okazać się trwałe. W praktyce złoto i srebro mogą pozostawać wspierane, ale raczej bez tej jednokierunkowej, panicznej fali obserwowanej w szczycie kryzysu.

Które sektory mogą najbardziej skorzystać, jeśli zawieszenie broni się utrzyma?

Najbardziej prawdopodobnymi beneficjentami są linie lotnicze, dobra konsumpcyjne niepodstawowe, wybrane segmenty sektora technologicznego oraz szeroko rozumiane, cykliczne aktywa ryzykowne — na fali niższych cen ropy, poprawy nastrojów i słabszego dolara. W takim otoczeniu kryptowaluty również mogą pozostawać wspierane. To rotacja od strachu z powrotem w kierunku wzrostu gospodarczego.

Które sektory mogą odstawać?

Energetyka najpewniej będzie najsłabsza, jeśli ceny ropy będą dalej spadać. Spółki defensywne mogą stracić część względnej atrakcyjności, gdy inwestorzy wracają do tematów cyklicznych. Wśród spółek wydobywczych obraz może być mieszany: podmioty powiązane z metalami szlachetnymi mogą radzić sobie lepiej niż te związane z surowcami energetycznymi. 

Co mogłoby wykoleić to odreagowanie?

Wciąż jest sporo pytań, które mogą je podważyć:

• Czy zawieszenie broni faktycznie weszło w życie, skoro pociski nadal pojawiają się i są przechwytywane nad terytorium ZEA, Arabii Saudyjskiej, Bahrajnu i Kuwejtu?
• Czy komunikat rzeczywiście dotarł do wszystkich jednostek Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) i czy ataki w praktyce ustaną?
• Czy rozmowy 10 kwietnia w Islamabadzie przyniosą realny postęp, czy tylko kupią czas?
• Co dokładnie zawiera rzekomy 10‑punktowy plan Iranu, który Trump nazwał „realną podstawą” do rozmów, choć wygląda na to, że obejmuje kilka maksymalistycznych żądań trudnych do zaakceptowania?
• Czy Cieśnina Ormuz zostanie otwarta w sposób, któremu rynek może zaufać — Trump zażądał „całkowitego, natychmiastowego i bezpiecznego” otwarcia, podczas gdy Iran mówi jedynie o dwutygodniowym tranzycie po skoordynowaniu z własnymi siłami zbrojnymi?
• Czy Izrael w pełni uczestniczy w procesie deeskalacji, zwłaszcza że pojawiają się doniesienia, że Liban może nie być nim objęty?
• Czy zawieszenie broni dotyczy podstawowych kwestii, które napędzały konflikt: zapasów wzbogaconego uranu, arsenału rakietowego i sieci finansowania sprzymierzonych grup zbrojnych?
• Czy ropa zacznie stabilizować się na niższych poziomach, czy znów odbije, jeśli nie pojawi się wiarygodna odpowiedź na któreś z tych pytań? 

Rajdy ulgi potrafią być szybkie — ale równie szybko się odwracają, gdy nagłówki przestają sprzyjać rynkom.

Jak inwestorzy powinni teraz myśleć o pozycjonowaniu?

Taktycznie to wciąż okno do odreagowania: cykliczne sektory, spółki z segmentu dóbr konsumpcyjnych niepodstawowych, linie lotnicze, waluty wrażliwe na ryzyko oraz szeroka ekspozycja na rynek akcji mogą kontynuować odbicie, o ile zawieszenie broni się utrzyma.

Strukturalnie jednak nie należy zakładać, że ryzyka geopolityczne zniknęły. W dłuższym horyzoncie kluczowa pozostaje ekspozycja na AI i wzrost, uzupełniona o energię, odporność łańcuchów dostaw, twarde aktywa oraz tematy związane z bezpieczeństwem narodowym.

Niniejszy materiał ma charakter marketingowy i nie powinien być traktowany jako porada inwestycyjna. Handel instrumentami finansowymi wiąże się z ryzykiem, a historyczne wyniki nie stanowią gwarancji przyszłych wyników.

Instrumenty, o których mowa w niniejszej treści, mogą być emitowane przez partnera, od którego Saxo otrzymuje opłaty promocyjne, płatności lub retrocesje. Chociaż Saxo może otrzymywać wynagrodzenie z tytułu tych partnerstw, wszystkie treści są tworzone w celu dostarczania klientom cennych informacji i opcje.