Szokujące prognozy
Leki na otyłość dla każdego - nawet dla zwierząt domowych
Jacob Falkencrone
Dyrektor ds. strategii inwestycyjnych
Saxo Group
Wiele osób w okolicach późnej czterdziestki lub wczesnej pięćdziesiątki ma nadzieję, że zrobiły wszystko, co trzeba: stabilna praca, może kredyt hipoteczny spłacony w połowie, dzieci w drodze do samodzielności (oby). Mimo to poczucie finansowej niezależności wciąż może wydawać się nieosiągalne. Perspektywa przejścia na emeryturę w wieku 50 lat jest kusząca, zwłaszcza gdy stres związany z ciągłymi terminami zaczyna przeważać nad ambicją. Jednak marzenie o przejściu na emeryturę tak wcześnie często wydaje się zarezerwowane dla osób z niewyobrażalnym majątkiem lub szczęściem.
To poczucie nie jest całkiem bezpodstawne, ale nie stanowi również pełnego obrazu. Przejście na emeryturę w wieku 50 lat nie wymaga perfekcji, ale oznacza zrozumienie, ile pieniędzy tak naprawdę potrzebujesz, na jak długo muszą one wystarczyć i jak zaplanować okres między rezygnacją z pełnoetatowej pracy a momentem, w którym zaczniesz otrzymywać świadczenia emerytalne. Ścieżka jest węższa niż w wieku 30 lat, ale przejście na emeryturę w wieku 50 lat może być możliwe, jeśli stworzysz rozsądny plan.
Wcześniejsze przejście na emeryturę w wieku 50 lat oznacza ukształtowanie stylu życia, w którym praca zarobkowa staje się opcjonalna. Niektórzy ograniczają liczbę godzin pracy lub skupiają się na projektach przynoszących satysfakcję, podczas gdy inni robią sobie dłuższe przerwy, zanim zdecydują, co dalej. Wczesna emerytura w tym wieku wymaga przejęcia kontroli nad tym, kiedy i w jaki sposób pracować.
Głównym wyzwaniem jest długość życia. Przeżycie kolejnych 30–40 lat oznacza, że oszczędności muszą wystarczyć na dłużej w porównaniu z tradycyjną emeryturą. Rosnące koszty opieki zdrowotnej i opóźniony dostęp do świadczeń emerytalnych zwiększają presję, ale wyższy potencjał dochodów i wyraźniejsze nawyki finansowe mogą pomóc ją zrównoważyć. Osoby w wieku około 50 lat często osiągają szczytowe zarobki, a czasem mają też mniejsze koszty rodzinne, co sprawia, że uporządkowane oszczędzanie i planowanie inwestycji stają się skuteczniejsze niż we wcześniejszych etapach życia. Z realistycznym celem i odpowiednią dyscypliną przejście na emeryturę w wieku 50 lat może być osiągalne dla tych, którzy planują starannie.
Kwota potrzebna do przejścia na emeryturę w wieku 50 lat zależy w mniejszym stopniu od wysokości zarobków, a bardziej od tego, ile wynoszą twoje roczne koszty życia. Prosta metoda to pomnożenie swoich rocznych wydatków przez około 28–30 w przypadku dłuższych okresów emerytalnych lub około 25 przy krótszych horyzontach. Podejście to, oparte na zasadzie 4% wypłaty, zakłada, że twoje inwestycje nadal rosną, podczas gdy wypłacasz niewielki procent środków każdego roku.
Dla osoby przechodzącej na emeryturę w wieku 50 lat horyzont czasowy jest dłuższy (często 40 lat lub więcej). Oznacza to, że bezpieczniejszy poziom wypłaty jest bliższy 3,3–3,5%. Na przykład, jeśli twoje roczne wydatki wynoszą 50 000 EUR, będziesz potrzebować około 1,43–1,52 mln EUR w aktywach inwestycyjnych (zakładając przedział 3,5%–3,3%).
Poniższa tabela pokazuje, jak zmieniają się cele wraz z poziomem wydatków:
| Roczne wydatki (EUR) | Docelowe oszczędności (przy stopie 3,3–3,5%) |
|---|---|
| 40,000 | 1,14–1,21 mln |
| 50,000 | 1,43–1,52 mln |
| 60,000 | 1,71–1,82 mln |
| 80,000 | 2,29–2,42 mln |
Na wysokość tej kwoty może wpływać szereg czynników: koszty edukacji dzieci, składki na ubezpieczenie zdrowotne przed 65. rokiem życia czy wsparcie dla starzejących się rodziców. Inflacja także z czasem wywiera presję, dlatego warto dążyć do dodatkowych oszczędności, zamiast celować w równo wyliczoną kwotę. Najważniejsze, by pozostawić sobie margines bezpieczeństwa na życiowe zmiany, nie narażając swojej stabilności.
Osiągnięcie niezależności finansowej w wieku 50 lat polega na podejmowaniu przemyślanych decyzji, a nie ryzykownych kroków. Pod względem dochodu lata poprzedzające ten moment to często okres najwyższych zarobków, co daje szansę na działanie z jasno wyznaczonym celem.
Poniższe kroki mogą pomóc w bardziej komfortowym przejściu do nowego etapu:
Wypisz wszystkie aktywa, długi i przyszłe wydatki. Uwzględnij wszystko – od salda kredytu hipotecznego po konta inwestycyjne i ubezpieczenia. Pełen obraz pozwoli ci ocenić, jak daleko jesteś od niezależności finansowej i co można zmienić przed odejściem z pełnoetatowej pracy.
W niektórych krajach wybrane plany emerytalne umożliwiają wyższe roczne limity wpłat, począwszy od 50. roku życia. Sprawdź przepisy dotyczące swojego planu i kraju. Jeśli to możliwe, skorzystaj z nich, by w pełni wykorzystać lata najwyższych zarobków. Nawet kilka dodatkowych lat przyspieszonego oszczędzania może znacząco wzmocnić twoją poduszkę finansową dzięki wzrostom rynkowym w dłuższej perspektywie.
Złożone portfele mogą być trudne do zarządzania w momencie, gdy zaczynasz wypłacać środki. Skonsoliduj pokrywające się inwestycje i przejdź na wyważoną mieszankę aktywów przynoszących wzrost i dochód. Proporcja akcji, obligacji i rezerw gotówkowych dopasowana do twojej tolerancji ryzyka pomoże twoim oszczędnościom wytrzymać dłużej.
Spłata zadłużenia o wysokim oprocentowaniu lub ograniczenie salda kredytu hipotecznego może zmniejszyć przyszły stres i wydatki miesięczne. Wielu wcześniejszych emerytów woli wejść w ten etap bez długów, co upraszcza budżet i ogranicza zapotrzebowanie na dochód.
Środki na kontach emerytalnych mogą być zamrożone do późnej pięćdziesiątki. Wiek dostępu zależy od kraju i rodzaju planu. Niektóre plany ograniczają wypłaty do późnej pięćdziesiątki lub dopuszczają wcześniejszy dostęp, ale z dodatkowymi podatkami. Sprawdź zasady swojego planu i lokalne prawo. Jeśli to możliwe, zbuduj oddzielną pulę środków, np. w formie inwestycji podlegających opodatkowaniu lub rezerw gotówkowych, aby zabezpieczyć się w tym okresie. Taka rezerwa pozwala uniknąć zbyt wczesnej wypłaty środków i kar podatkowych.
Celem jest stworzenie planu na tyle solidnego, by przetrwał zmiany, a zarazem elastycznego, byś mógł żyć według własnych zasad.
Wczesna emerytura może trwać ponad trzy dekady, więc wyzwaniem jest utrzymanie płynności finansowej bez zbyt szybkiego uszczuplania oszczędności.
Oto praktyczne sposoby, które mogą pomóc wydłużyć czas działania twoich środków:
Sztywna stawka wypłat rzadko sprawdza się w każdym roku. Rynki rosną i spadają, zmieniają się wydatki i potrzeby. Rozpoczęcie od poziomu około 3,3% i przegląd co kilka lat pozwalają dostosować wypłaty do bieżącej sytuacji. Po latach mocnych wzrostów rynkowych można pozwolić sobie na nieznaczne zwiększenie wypłat; po słabszych – utrzymanie wypłat na dotychczasowym poziomie pomoże chronić oszczędności.
Wielu wcześniejszych emerytów wciąż częściowo pracuje przy projektach, które sprawiają im przyjemność. Konsulting, mentoring czy drobne przedsięwzięcia biznesowe przynoszą dodatkowy dochód i pozwalają zachować poczucie celu i rutyny. Dochód pasywny, taki jak czynsz, dywidendy czy tantiemy, to kolejna warstwa stabilności, która zmniejsza konieczność korzystania z inwestycji.
Zakończenie pracy przed osiągnięciem wieku kwalifikującego do publicznej opieki zdrowotnej (o ile istnieje w twoim kraju) może oznaczać wyższe koszty medyczne. Z wyprzedzeniem porównaj prywatne ubezpieczenia z opcjami państwowymi. Inflacja również uszczupla budżet w długim terminie, dlatego część inwestorów decyduje się na aktywa zabezpieczające przed inflacją (np. obligacje indeksowane inflacją) lub dywersyfikację akcyjną z myślą o potencjalnym wzroście w dłuższej perspektywie — choć każda inwestycja wiąże się z ryzykiem i może tracić na wartości. Co roku analizuj obciążenia podatkowe związane z wypłatami i przychodami z nieruchomości, by uniknąć niespodzianek i w razie potrzeby dostosować wydatki.
Osiągnięcie 50. roku życia często łączy w sobie spokój i poczucie presji. Masz już za sobą lata ciężkiej pracy, stworzyłeś swoje życie i poznałeś, co jest dla ciebie ważne. Emerytura przestaje być ucieczką, a staje się pytaniem o to, jak przeżyć kolejne dekady z większą świadomością celu.
Niezależność finansowa na tym etapie oznacza możliwość zwolnienia tempa, realizowania tego, co odkładałeś na później, albo po prostu zaprzestania wymiany twojego czasu na dodatkową presję. Szczegóły planu będą się zmieniać, ale kierunek pozostaje jasny: mniej stresu i więcej czasu, który wreszcie należy do ciebie.
Jak zainwestować wypłatę z polisy na życie: kluczowe kwestie