Wyprzedaż akcji powiązanych z AI zatacza coraz szersze kręgi: dlaczego Azja może pomóc w dywersyfikacji w kolejnym etapie trendu AI

Kluczowe punkty

• Obecna wyprzedaż to nie „koniec AI”, lecz rotacja kapitału: od pionierów AI, wycenianych tak, jakby wszystko miało się udać, w stronę spółek zaplecza, które umożliwiają rozwój AI, generują przepływy pieniężne w krótszym horyzoncie i mają większą siłę cenową.
• Odporność Azji wynika z większej ekspozycji na wcześniejsze ogniwa łańcucha dostaw infrastruktury AI — pamięci, fabryki półprzewodników, montaż i pakowanie — podczas gdy rynek amerykański jest bardziej odsłonięty na późniejsze ogniwa, czyli oprogramowanie i usługi. Te są dziś oceniane ostrożniej ze względu na ryzyko, że AI zakłóci ich modele biznesowe.
• Azja może działać jako dywersyfikator, gdy korelacje spadają, ale inwestorzy powinni uważać na koncentrację w indeksach azjatyckich (kilku gigantów dominuje) i pamiętać, że region nie jest odporny, jeśli wyprzedaż przerodzi się w szeroką, globalną ucieczkę od ryzyka.

Gdzie dziś najbardziej widać rozwarstwienie w AI

Wyprzedaż akcji powiązanych z AI nie ogranicza się już do jednego segmentu technologii. Rynek coraz wyraźniej różnicuje spółki, które prawdopodobnie skorzystają na AI, od tych, na które AI może wywrzeć presję – ściskając marże lub automatyzując źródła przychodów z opłat i prowizji.

Najmocniej presja jest dziś widoczna w:

• Oprogramowaniu: ponowna weryfikacja siły cenowej i ryzyka, że nowe narzędzia AI zredukują wiele zadań do taniego, znormalizowanego standardu.
• Zarządzaniu majątkiem i u brokerów: obawy, że automatyzacja oparta na AI obniży koszty zmiany dostawcy i dociśnie stawki opłat doradczych oraz platformowych.
• Ubezpieczeniach: obawy, że ocena ryzyka, likwidacja szkód i dystrybucja staną się bardziej zautomatyzowane i konkurencyjne.
• Logistyce i transporcie: pytania, jak szybko AI i automatyzacja przeorają efektywność, ceny i koszty pracy w całym łańcuchu wartości.
• Usługach nieruchomościowych i innych obszarach pośrednictwa: tam, gdzie AI może ograniczyć potrzebę ręcznej obsługi, dokumentowania i funkcji brokerskich.

To narastające pytanie „kogo AI zdestabilizuje?” napędza rotację i pomaga wyjaśnić, dlaczego część Azji radzi sobie lepiej — region ma większą ekspozycję na wcześniejsze ogniwa łańcucha dostaw infrastruktury AI, a mniejszą na późniejsze, usługowe elementy modeli biznesowych.

Rotacja ku zyskowności, a nie ruch „przeciwko AI”

Rynki rzadko odwracają się od przełomowego trendu z dnia na dzień. Odwracają się natomiast od najbardziej zatłoczonych zakładów, gdy narracja przechodzi z ekscytacji w dokładne sprawdzanie liczb.

Ostatnia fala wyprzedaży wokół AI wykracza poza wąską grupę technologicznych gwiazd i uderza w segmenty najbardziej narażone na to, że AI zakłóci modele biznesowe — szczególnie w oprogramowanie i wybrane branże usługowe.

Równocześnie ten strach działa jak nieoczekiwany wiatr w plecy dla części Azji.

Najprościej ująć obecną rotację tak:

USA = „późniejsze ogniwa” AI (aplikacje, oprogramowanie, usługi)

Rynek amerykański jest najmocniej skoncentrowany w późniejszych warstwach — tam, gdzie obietnica AI jest ogromna, ale rośnie też dyskusja o monetyzacji i ryzyku zakłócenia modeli biznesowych:

• Kto traci siłę cenową, gdy AI sprowadza procesy do taniego standardu?
• Które strumienie opłat i prowizji maleją wraz z postępem automatyzacji?
• Czy nakłady na AI zwracają się wystarczająco szybko — i u kogo?

Innymi słowy: czy AI powiększa tort, czy zmusza zwycięzców do oddawania większej jego części klientom?

Azja = „wcześniejsze ogniwa” AI (moc obliczeniowa i komponenty)

Ekspozycja Azji jest bliżej „źródła” — to infrastruktura, którą i tak trzeba zbudować, niezależnie od tego, które aplikacje wygrają:

• Komponenty i zaawansowane moce produkcyjne stanowiące fundament stosu technologicznego AI.
• Fizyczny łańcuch dostaw, dzięki któremu modele można skalować w świecie rzeczywistym.

Gdy rynek boi się, że AI zakłóci modele biznesowe, najmocniej cierpią „późniejsze ogniwa”. Gdy uwaga przenosi się na to, co i tak musi powstać, „wcześniejsze ogniwa” często zachowują się inaczej.

Wykres 1: Rozbieżność wyników: MSCI Asia Pacific Index vs S&P 500 vs Nasdaq 100

Źródło: Bloomberg

Azja to nie jedna historia: Korea i Tajwan kontra Japonia

W tym miejscu opowieść o „Azji jako dywersyfikatorze” przestaje być teorią, a staje się konkretną tezą inwestycyjną.

Korea i Tajwan: najczystsza ekspozycja na infrastrukturę AI

Korea i Tajwan najlepiej odzwierciedlają „wcześniejsze ogniwa” łańcucha dostaw infrastruktury AI. Na ogół reagują na:

• Tempo wzrostu globalnego popytu na sprzęt AI.
• Ograniczoną podaż i siłę cenową w kluczowych komponentach.
• Cykle nakładów inwestycyjnych i poziomy wykorzystania mocy produkcyjnych.

Rynki te mogą być odporne, gdy popyt na infrastrukturę jest silny, ale są również cykliczne i mogą się wahać, gdy globalne nastroje technologiczne się zmieniają.

Japonia: wydatki i wdrożenia AI przy mniejszym ryzyku gwałtownych zakłóceń

Japonia wnosi coś innego — i w tej fazie narracji często ciekawszego. Może zyskiwać na wdrożeniach i wykorzystaniu AI, nie tylko na warstwie aplikacyjnej:

• Przemysłowe zastosowania AI i automatyzacja: wzrost produktywności w przemyśle, robotyce, czujnikach, maszynach precyzyjnych oraz w optymalizacji procesów.
• Wdrażanie w firmach: AI jako narzędzie łagodzące braki kadrowe, podnoszące efektywność i modernizujące operacje — zwykle poprzez stopniowe zmiany operacyjne.
• Bardziej ugruntowany miks sektorowy: duża część japońskiego rynku to branże, w których zmiany zachodzą wolniej, a relacje, regulacje i złożoność operacyjna tworzą inercję. 

To nie znaczy, że w Japonii nie ma ryzyka zakłóceń — oznacza raczej, że w krótszym horyzoncie narracja rynkowa częściej brzmi: AI jako katalizator produktywności, a nie bezpośrednie zagrożenie dla cen i marż.

Szansa w Azji jest realna — ale warto pamiętać o zastrzeżeniach

Dobra teza dywersyfikacyjna musi uwzględniać ryzyka.

Ryzyko 1: koncentracja wewnątrz indeksów azjatyckich

Indeksy akcji w Azji są coraz mocniej zdominowane przez największe spółki.

• Główny indeks Tajwanu ma bardzo wysoki udział jednej wiodącej foundry (kontraktowej fabryki układów scalonych).
• Indeks Korei jest silnie kształtowany przez wąską grupę czempionów pamięci i sprzętu.

W praktyce „kupowanie Azji” może niechcący oznaczać „kupowanie kilku spółek półprzewodnikowych”. Prawdziwa dywersyfikacja rośnie, gdy portfel ma wiele niezależnych źródeł zwrotu, a nie tylko inny region geograficzny.

Ryzyko 2: Azja nie jest odporna — ma po prostu inną ekspozycję

Nawet jeśli Azja mniej cierpi na ryzyko zakłóceń w usługach, wciąż odczuwa skutki:

• Globalnych epizodów awersji do ryzyka (zaostrzenie warunków finansowania, silniejszy dolar, skoki zmienności).
• Zsynchronizowanych spadków w technologiach (gdy inwestorzy szeroko redukują ryzyko).
• Dołków cyklicznych w półprzewodnikach (zapasy, ceny, szoki popytowe).

W ostatniej fali wyprzedaży część azjatyckich spółek software’owych i IT również spadała razem z amerykańskimi odpowiednikami.

Ryzyko 3: budowa infrastruktury AI też jest cykliczna

Beneficjenci „u źródła” korzystają z siły cenowej — dopóki warunki im sprzyjają. Ceny pamięci, wykorzystanie mocy w foundry i cykle capex potrafią szybko się odwracać.

Konkluzja: Azja może zapewnić dywersyfikację ekspozycji na AI, ale jej nie eliminuje.

Na zakończenie: Azja to nie „bezpieczna przystań” — to inny zestaw czynników napędowych

Nie chodzi o zakład, że „Azja wygra”. Chodzi o to, że rola Azji w ekosystemie AI i struktura tamtejszych rynków akcji dają dywersyfikację dzięki innym siłom napędowym — w momencie, gdy rynek USA ponownie wycenia skoncentrowane przywództwo rynkowe. Jeśli inwestowanie w AI przechodzi od hype’u do selektywności, Azja jest miejscem, gdzie tę selektywność można zastosować — z pełną świadomością ryzyka koncentracji i cykliczności.