Ruchy wielkiego kapitału: co Berkshire i inni najwięksi inwestorzy zrobili w ostatnim kwartale

Kluczowe wnioski:

• Fundusze kapitałowe były mniej jednotematyczne i bardziej selektywne — redukowały pozycje w najbardziej „zatłoczonych” liderach wzrostów, dodawały ukierunkowane ekspozycje i wykorzystywały fundusze ETF oraz opcje do zarządzania ekspozycją na czynniki makroekonomiczne.
• Pojawił się akcent defensywny, równoważący narrację wokół AI: większy nacisk położono na stabilne przepływy pieniężne (energia, artykuły pierwszej potrzeby, spółki z solidnymi bilansami), przy jednoczesnym selektywnym doborze beneficjentów AI.
• Co konkretnie zrobili giganci (przykłady): Berkshire zwiększył zaangażowanie w akcjach Chevrona (CVX) i Domino’s (DPZ) oraz otworzył pozycję w akcjach The New York Times (NYT), jednocześnie przyciął pozycję w akcjach Amazonu (AMZN) i zredukował pozycje w akcjach Apple’a (AAPL) oraz Alphabetu (GOOGL). Druckenmiller utrzymał pozycje, co do których ma największe przekonanie (np. NTRA i TSM), a jednocześnie korzystał z „dźwigni” makro w postaci ETF-ów RSP i EWZ oraz opcji call. Tepper dodał pozycję w akcjach Micronu (MU) i ekspozycję na Koreę (EWY), jednocześnie przyciął pozycję w akcjach Alibaby (BABA). Ackman dołożył do pozycji w akcjach Mety (META) i zamknął pozycje w akcjach Hiltona (HLT) oraz Chipotle (CMG).
• Przekaz płynący z raportów: sama wielkość pozycji jest również wyrazem poglądu. Cięcia często oznaczają zarządzanie ryzykiem, a nie zmianę przekonań.

Dlaczego raporty 13F mają znaczenie

Raport 13F to kwartalne ujawnienie wielu amerykańskich długich pozycji (oraz części pozycji opcyjnych) na koniec kwartału. Nie jest publikowany w czasie rzeczywistym i nie pokazuje wszystkiego — nie obejmuje krótkich pozycji, zapewnia jedynie ograniczony wgląd w instrumenty pochodne, a wiele pozycji spoza USA w ogóle się w nim nie pojawia.

Najlepiej traktować 13F jako mapę zachowań inwestycyjnych:

• Co przycinali, gdy dany temat stawał się zatłoczony?
• Gdzie dokładali do pozycji, gdy wyceny wyglądały na błędne, a nastroje na wypaczone?
• Jak wyrażali pogląd na makro: za pomocą pojedynczych spółek, całych sektorów, konkretnych krajów, ekspozycji o równych wagach czy opcji?

Czytane w ten sposób, takie raporty stają się świetną lekcją podejmowania decyzji portfelowych.

Berkshire Hathaway: Zarządzanie koncentracją i kilka nieoczywistych posunięć

Co zrobili (zakupy/zwiększenia/redukcje):

• Dodane (nowe): The New York Times (NYT) — nowa pozycja, która przyciągnęła uwagę, ponieważ stanowi ruch nieoczywisty na tle dominujących dziś tematów rynkowych.
• Dodane/zwiększone: Domino’s Pizza (DPZ) i Chevron (CVX); dodano także Liberty Live Group (LLYVK, LLYVA) po wydzieleniu ze spółki Liberty Media.
• Przycięte/zredukowane: Amazon (AMZN) — mocno; Apple (AAPL) — łagodnie; Alphabet (GOOGL) — również zredukowano.

Co to mówi o podejściu:

• Berkshire zarządza portfelem przede wszystkim poprzez jego kształt (poziom koncentracji, odporność, zdolność przetrwania), a nie poprzez pogoń za modnymi narracjami.
• Przycięcie pozycji to często sposób na podtrzymanie tezy inwestycyjnej przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka nadmiernej ekspozycji na pojedynczą spółkę, gdy oczekiwania zaczynają stygnąć.

Ryzyko błędnej interpretacji:

• Portfel Berkshire jest ogromny; na decyzje wpływają także podatki, wewnętrzni zarządzający oraz płynność. Traktuj to jako źródło wiedzy o procesie inwestycyjnym, a nie listę spółek do kopiowania.

Stanley Druckenmiller: Strategia „hantlowa” i dźwignie makro

Co zrobił (zakupy/zwiększenia/redukcje/wyjścia):

• Utrzymał i wzmocnił pozycje, co do których ma największe przekonanie: Natera (NTRA), Insmed (INSM), Teva (TEVA), Taiwan Semiconductor (TSM) i Woodward (WWD) stanowią trzon portfela.
• Wykorzystywał dźwignie makro za pomocą ETF-ów i opcji: Invesco S&P 500 Equal Weight ETF (RSP), iShares MSCI Brazil ETF (EWZ) oraz opcje call na EWZ; widoczna jest także ekspozycja na sektor finansowy za pośrednictwem XLF (Financial Select Sector SPDR).
• Utrzymał ekspozycję na Gigantów Technologicznych: w portfelu, obok powyższych, znajdują się m.in. Amazon (AMZN) i Alphabet (GOOGL).

Co to mówi o podejściu:

• Portfel można konstruować w układzie „hantlowym”: kilka spółek, do których inwestor ma bardzo wysokie przekonanie, plus proste ekspozycje beta (np. ETF-y), by wyrazić pogląd na panujący reżim rynkowy.
• Ekspozycja o równych wagach lub na mniejsze spółki nie jest selekcją akcji per se, lecz zakładem o szerokość rynku, fazę cyklu oraz rotację liderów.

Ryzyko błędnej interpretacji:

• Raporty 13F nie pokazują pełnego obrazu pozycji w instrumentach pochodnych ani zabezpieczeń; informacje o pozycjach opcyjnych mogą być niekompletne.

David Tepper: Rotacja globalna, motyw wciąż rozgrywany

Co zrobił (zakupy/zwiększenia/redukcje/wyjścia):

• Dodane/zwiększone: wyraźnie zwiększono pozycję w akcjach Micronu (MU); zwiększono też pozycję w akcjach Alphabetu (GOOGL).
• Dodane (nowe): iShares MSCI South Korea ETF (EWY) — prosty sposób na rozegranie tezy o Korei i cyklu w segmencie technologicznym.
• Przycięte/zredukowane: Alibaby (BABA) (wciąż duża pozycja), a także zmniejszono pozycje w akcjach Ubera (UBER) oraz AMD (AMD).
• Więcej spółek cyklicznych/wrażliwych na koniunkturę: podniesiono pozycje w akcjach American Airlines (AAL) i Owensa Corninga (OC).
• Wyjścia: pakiet spółek z sektora finansowego i innych, m.in. Caesars Entertainment (CZR), KeyCorp (KEY), Truist (TFC), Western Alliance (WAL), Zions (ZION) oraz Block (XYZ).

Co to mówi o podejściu:

• „Międzynarodowo” nie musi oznaczać żmudnego wyboru pojedynczych akcji — profesjonaliści często korzystają z płynnych ETF-ów na cały kraj, gdy liczy się teza cykliczna.
• Jeden motyw makro można rozgrywać różnymi ścieżkami implementacji: wyżej w łańcuchu wartości (nakłady inwestycyjne/łańcuch dostaw) lub niżej (monetyzacja platform).

Ryzyko błędnej interpretacji:

• ETF-y krajowe potrafią być mocno skoncentrowane sektorowo; łatwo nieświadomie postawić na konkretny sektor.

Bill Ackman: Skoncentrowany portfel i teza o dystrybucji

Co zrobił (zakupy/zwiększenia/redukcje/wyjścia):

• Dodane (nowe, duże): Meta Platforms (META) — spółka postrzegana jako beneficjent monetyzacji AI i przewagi dystrybucyjnej.
• Zwiększono: Amazon (AMZN).
• Wyjścia: Hiltona Worldwide (HLT) oraz Chipotle Mexican Grill (CMG).

Co to mówi o podejściu:

• Styl Ackmana to zwykle kilka dużych pozycji tam, gdzie, jego zdaniem, rynek błędnie wycenia trajektorię w średnim horyzoncie.
• Kluczowa wskazówka: „zasięg dystrybucji i siła wyników finansowych” są ważniejsze niż „krótkoterminowy szum wokół wydatków”.

Ryzyko błędnej interpretacji:

• Koncentracja wzmacnia zarówno atuty, jak i błędy; to filozofia inwestowania, a nie uniwersalny przepis.

Powtarzające się motywy w raportach

Jeśli odłożyć na bok pojedyncze spółki, wyłania się kilka wspólnych wzorców: mniej koncentracji na jednym motywie, więcej inżynierii portfela.

1) Selektywne podejście do sztucznej inteligencji bez porzucania AI

• Przycinanie najbardziej zatłoczonych zwycięzców lub ograniczanie ryzyka koncentracji.
• Utrzymywanie ekspozycji tam, gdzie fundamenty i siła cenowa mogą obronić tezę inwestycyjną w starciu z realiami wyników finansowych.

2) Rotacje międzynarodowe i celowa dywersyfikacja

• Przesuwanie części portfela od dominacji rynku USA w stronę ekspozycji na kraje/regiony (często przez płynne fundusze ETF).
• Subtelna zmiana z „międzynarodowe = trudne” na „międzynarodowe = konieczne” — zwłaszcza tam, gdzie różnią się wyceny, wsparcie polityczne lub ekspozycja na cykl.

3) Defensywny balast, ale nie ucieczka do gotówki

• Widać defensywny przechył: to nie ucieczka od ryzykownych aktywów, tylko świadome równoważenie wysokich oczekiwań wobec AI spółkami o stabilnych przepływach pieniężnych.
• Przejawia się to m.in. poprzez ekspozycję na energię (np. Berkshire zwiększa zaangażowanie w akcjach Chevrona) oraz preferencję dla firm o stabilnym popycie, powtarzalnych przychodach i mocnych bilansach.
• Celem nie jest porzucenie wzrostu; chodzi o zachowanie udziału w zwyżkach przy jednoczesnym dodaniu „amortyzatorów” na wypadek, gdyby wzrost rozczarował lub stopy pozostały restrykcyjne.

4) Narzędzia czynnikowe i strukturalne (równa waga, małe spółki, opcje)

• Wykorzystywanie ekspozycji o równych wagach oraz ekspozycji na spółki o małej kapitalizacji jako sposobu wyrażenia poglądu na szerokość rynku i fazę cyklu.
• Stosowanie opcji i ETF-ów jako narzędzi szybkiej i elastycznej implementacji — zamiast budować dziesiątki pojedynczych pozycji.

5) Dyscyplina cenowa (teza bez zmian, wielkość pozycji dostosowana)

• Najczęstsza „transakcja” to nie spektakularne wyjście, lecz zmiana wielkości pozycji.
• Przekaz: czym innym jest sceptycyzm wobec motywu, a czym innym sceptycyzm wobec ceny.

Jak przełożyć ruchy wielkiego kapitału na prostą listę kontrolną

Jeśli chcesz korzystać z raportów 13F jako inspiracji inwestycyjnej, trzymaj się prostoty i praktyczności:

1. Co urosło za bardzo?

Jeśli twoja największa pozycja podwoiła wartość i zaczyna definiować twoją tożsamość, być może nie masz już inwestycji — masz osobowość.

2. Na jakie czynniki masz ekspozycję?

Czy dywersyfikujesz pod kątem czynników (wzrost, inflacja, stopy, energia, geopolityka), czy tylko po symbolach giełdowych?

3. Gdzie ryzyko rozminięcia się wyników z oczekiwaniami jest najwyższe?

Świetna spółka w połączeniu ze skrajnie wysokimi oczekiwaniami to wciąż krucha kombinacja.

4. Czy masz prosty sposób, by wyrazić swój pogląd?

Pojedyncze spółki, gdy masz przewagę; sektory, kraje lub czynniki, gdy chcesz czystej bety.

5. Jaka jest twoja zasada przycinania i dokładania?

Z góry ustal kryteria, które sprawią, że dołożysz, przytniesz albo wyjdziesz z pozycji, gdy teza inwestycyjna pozostaje ta sama, ale cena się zmienia.

Podsumowanie:

Raporty 13F z ostatniego kwartału nie krzyczą panika — szepczą dyscyplina.

Wielki kapitał robi to, co rynki często karzą w krótkim terminie, a nagradzają w długim: przycina „zatłoczonych” zwycięzców, zachowuje opcjonalność i wzmacnia odporność portfela.