The FX Trader: USD w punkcie zwrotnym, byki na jenie w defensywie

Co warto wiedzieć

USD na rozdrożu, bo EURUSD ponownie schodzi poniżej 1,1800. We wtorkowej aktualizacji pisałem, że „dolarowi trudno jest spadać” — i to pozostaje aktualne. Późnym wieczorem protokół z posiedzenia FOMC (Federalnego Komitetu ds. Operacji Otwartego Rynku) ujawnił niechęć do sygnalizowania dalszych obniżek stóp procentowych, ponieważ rynek pracy wykazuje oznaki stabilizacji. Większość wczorajszego umocnienia USD nastąpiła jednak jeszcze przed publikacją protokołu. W takim układzie „bolesnym scenariuszem” dla rynku (tzw. pain trade) byłoby dalsze umocnienie dolara, bo sentyment wobec USD rzadko bywał równie pesymistyczny jak teraz. W niedawnym badaniu Bank of America odnotowano najsilniejszy od 2014 r. odczyt niedźwiedziego nastawienia do dolara. Na razie jednak na wykresach USD nie doszło do technicznego przełomu. Przełomem byłoby zamknięcie się i utrzymanie kursu EURUSD poniżej ostatniego dołka 1,1766 oraz — analogicznie — GBPUSD poniżej 1,3500. W przypadku USDJPY zakładam roboczo istnienie „sufitu” interwencyjnego w rejonie 160,00, być może wspieranego przez władze USA i Japonii; dlatego większą uwagę przykładam obecnie do innych par z USD.

Niedawne „byki” na jenie pod presją. Sporo frustracji wśród tych, w tym także u mnie, którzy liczyli na kontynuację odbicia JPY. Niestety, bardzo dobre nastroje na rynkach aktywów ryzykownych oraz odbicie rentowności amerykańskich obligacji skarbowych i samego dolara w ostatnich sesjach zatrzymały rajd jena. Wciąż zakładam, jak wyżej, że w pobliżu obecnych poziomów znajduje się strefa wsparcia dla JPY, i to nie tylko na USDJPY, lecz także na parach krzyżowych bez dolara. Szczególnie wyróżniam EURJPY i GBPJPY jako pary długoterminowo błędnie wycenione — warto je obserwować, bo eliminują z równania wpływ USD.

AUDNZD wyznacza kolejne maksima od 2013 r. Dane o zatrudnieniu w Australii często wyraźnie „wracają do średniej” z miesiąca na miesiąc, bo tamtejszy urząd statystyczny raczej unika agresywnej „obróbki” danych, co bywało problemem dla zaufania do oficjalnych statystyk w USA. Minionej nocy dane za styczeń przyniosły rzadko spotykaną drugą z rzędu mocną publikację w zakresie zatrudnienia w pełnym wymiarze godzin: gospodarka dodała 50,5 tys. takich etatów po zrewidowanych w górę do 56,8 tys. w grudniu, a stopa bezrobocia utrzymała się na poziomie 4,1% zamiast oczekiwanego wzrostu do 4,2%. To podbiło krótkoterminowe stopy procentowe w Australii, a rynek ponownie umocnił w wycenach scenariusz kolejnej podwyżki stóp przez RBA (Bank Rezerw Australii) w maju. Reakcja na AUDUSD była stonowana, bo w czwartek silny był też dolar amerykański; jednak AUDNZD wyskoczył na nowe szczyty od 2013 r., powyżej 1,1800, bo różnica stóp procentowych na korzyść AUD jest największa od 2011 r.

Czy prezes EBC, Christine Lagarde, odejdzie wcześniej? Lagarde była od początku w dużej mierze nominacją o charakterze politycznym — w 2019 r. powierzono jej funkcję o bardziej politycznym charakterze, by lepiej wpisać EBC w procesy centralizacyjne UE (unia rynków kapitałowych i inne inicjatywy) oraz w agendę klimatyczną. Przypomnijmy kalendarz: objęła urząd 1 listopada 2019 r., zaledwie kilka miesięcy przed wybuchem pandemii i uruchomieniem pakietu nadzwyczajnych działań, których techniczny wymiar leżał raczej poza jej głównymi kompetencjami. EBC, jako instytucja UE, nie jest najlepiej przygotowany na nową rzeczywistość „narodowych kapitalizmów”, w której się znaleźliśmy, więc polityka EBC bywa dziś mniej istotna niż szersze pytanie, jak UE poradzi sobie z agendami USA i Chin, wytyczy własną drogę i czy zdoła zachować spójność. Według FT ewentualne wcześniejsze odejście Lagarde ma umożliwić prezydentowi Francji Emmanuelowi Macronowi i kanclerzowi Niemiec Merzowi wskazanie następczyni/następcy z wyprzedzeniem przed przyszłorocznymi wyborami we Francji (jej kadencja i tak kończyłaby się 31 października przyszłego roku). Samo odejście nie powinno wywołać natychmiastowej reakcji rynku, ale nazwisko następcy może już wpłynąć na notowania — wśród faworytów wymienia się „jastrzębiego” Holendra Klaasa Knota.

Wykres główny: EURUSD
EURUSD znów znalazł się pod presją w środę i przetestował poziomy poniżej 1,1800, choć realne ryzyko short squeeze’u w USD pojawi się dopiero w razie wyraźnego zamknięcia poniżej dołka 1,1766. Biorąc pod uwagę skrajnie niedźwiedzi sentyment wobec dolara, zejście poniżej tych poziomów mogłoby szybko spotęgować ryzyko spadków.