Eskalacja napięć wokół Iranu: krótki komentarz rynkowy

Kluczowe wnioski:

• Rynki najpewniej rozpoczną tydzień w warunkach awersji do ryzyka. Najmocniej mogą tracić linie lotnicze, spółki cykliczne oraz przedsiębiorstwa silnie uzależnione od handlu międzynarodowego, natomiast sektor energetyczny, sektor obronny oraz tzw. sektory strategiczne mogą okazać się bardziej odporne.

• Wzrost cen ropy może być trwalszy niż typowe skoki cen wywołane nagłówkami, ponieważ rynek wycenia nie tylko sam surowiec, lecz także koszty jego transportu (koszty ubezpieczenia, przekierowania tras), a ponadto premię za ryzyko wojny, tym bardziej że cały region Bliskiego Wschodu pozostaje pogrążony w konflikcie.

• Aktywa bezpieczne powinny zyskiwać na wartości — na czele ze złotem, a także, jak zwykle, jenem japońskim i frankiem szwajcarskim. Amerykańskie obligacje skarbowe mogą zachowywać się niejednoznacznie, jeśli na pierwszy plan wysunie się ryzyko inflacyjne.

Otwarcie w Azji: najpierw awersja do ryzyka, później selektywne podejście

• Rynki prawdopodobnie rozpoczną tydzień w warunkach awersji do ryzyka, a presja będzie najsilniej odczuwalna wśród linii lotniczych, spółek cyklicznych oraz sektorów silnie uzależnionych od handlu międzynarodowego.

• Spółki energetyczne i wydobywcze oraz spółki z sektora obronnego i bezpieczeństwa mogą wykazywać względną odporność, gdy rośnie premia za ryzyko i rosną oczekiwania dotyczące wyższych wydatków na bezpieczeństwo.

• Tradycyjne sektory defensywne (spółki użyteczności publicznej, podstawowe dobra konsumpcyjne i sektor ochrony zdrowia) mogą radzić sobie lepiej niż szeroki rynek, lecz nie są w pełni odporne, jeśli wyprzedaż jest napędzana przez drożejącą ropę i obawy o inflację.

• Azja i rynki wschodzące mierzą się z podwójnym szokiem: wyższymi cenami ropy (często działającymi jak quasi-podatek inflacyjny) oraz szerszym spadkiem apetytu na ryzyko.

Ropa: wzrost cen może utrzymać się dłużej

• Notowania ropy najpewniej otworzą się z luką wzrostową, a ten ruch nie musi szybko wygasnąć, ponieważ rynek wycenia nie tylko sam surowiec, lecz także koszty jego transportu.

• Nawet bez pełnego wstrzymania dostaw wyższa premia za ryzyko wojny, przekierowania tras oraz wyższe stawki ubezpieczeniowe mogą utrzymywać podwyższone ceny ropy i wysokie stawki frachtowe.

• Ponieważ dotyczy to szerszego regionu Zatoki Perskiej, wygasanie tej geopolitycznej premii za ryzyko może potrwać, zważywszy na kluczową rolę regionu w światowych dostawach energii.

• Iran ma też motywację, by utrzymywać podwyższoną premię za ryzyko na rynku ropy jako formę presji ekonomicznej, ponieważ energia jest jednym z najszybszych kanałów oddziaływania na globalną inflację i nastroje.

Co oznaczają trwale wyższe ceny ropy dla inflacji i ścieżki polityki pieniężnej Fedu?

• Jeśli wysokie ceny ropy utrzymają się dłużej, rośnie ryzyko bardziej uporczywej inflacji ogółem oraz wolniejszej poprawy kolejnych odczytów inflacji.

• To nie musi od razu oznaczać zacieśniania polityki pieniężnej, lecz może skłonić Fed do większej ostrożności w kwestii szybkich obniżek stóp procentowych, ponieważ inflacja napędzana cenami energii z czasem może przenikać do oczekiwań inflacyjnych i procesów cenotwórczych.

• W skrócie: trudniej o wyraźny „gołębi zwrot” Fedu, jeśli ceny ropy pozostają wysokie.

Perspektywa sektorowa: kto zwykle zyskuje, a kto odczuwa presję

• Beneficjenci względni:

  • Sektor energetyczny i wybrane spółki wydobywcze (wsparcie wynikające z wyższych cen surowców; wysoka wrażliwość przepływów pieniężnych na ceny surowców).

  • Sektor obronny i bezpieczeństwa oraz podmioty wspierające kluczową infrastrukturę (w tym systemy antydronowe i systemy ochronne).

• Najmocniej dotknięci:

  • Linie lotnicze, lotniska, turystyka i rekreacja (szok paliwowy oraz osłabienie popytu).

  • Transport morski i logistyka oraz firmy silnie uzależnione od handlu międzynarodowego (wyższe składki ubezpieczeniowe związane z ryzykiem wojny, przekierowania tras oraz opóźnienia).

  • Importerzy wrażliwi na ceny ropy w Azji i na rynkach wschodzących (presja na marże oraz słabsza siła nabywcza konsumentów).

Złoto i srebro: zabezpieczenia mogą działać w tandemie

• Złoto zwykle radzi sobie dobrze, gdy inwestorzy szukają aktywów mniej zależnych od wyników spółek, od funkcjonowania łańcuchów dostaw oraz od ryzyka politycznego w danym regionie.

• Może też pełnić rolę zabezpieczenia w obliczu zbiegu polityki pieniężnej i presji inflacyjnej, zwłaszcza gdy ryzyka energetyczne komplikują obraz makroekonomiczny — co daje „podwójne wsparcie” dla złota, a w pewnym stopniu także dla innych metali szlachetnych.

• Srebro często ma większą betę niż złoto (jest bardziej wrażliwe na nastroje rynkowe), dlatego ma tendencję do silniejszych wzrostów, gdy rośnie popyt na zabezpieczenia, ale zwykle jest bardziej zmienne.

• Popyt na aktywa bezpieczne może jednocześnie podnosić kurs dolara i ceny złota — to nie jest wybór „albo-albo”. W szokach geopolitycznych złoto bywa traktowane jak „polisa”, nawet gdy dolar jest mocny.

• JPY i CHF: Zwykle dobrze radzą sobie w epizodach awersji do ryzyka dzięki przepływom repatriacyjnym, solidnej pozycji zewnętrznej (np. nadwyżce na rachunku bieżącym) oraz postrzeganiu ich jako bezpiecznych przystani.

• Amerykańskie obligacje skarbowe: Reakcja może być mniej oczywista niż przy klasycznych obawach o wzrost. Jeśli rynek uzna to głównie za szok inflacyjno-energetyczny, rentowności mogą lekko wzrosnąć mimo spadków akcji (obligacje nie pełnią wtedy tak wyraźnie funkcji zabezpieczenia). Jeśli szok przerodzi się w obawy o wzrost gospodarczy gospodarczy, obligacje wciąż mogą przyciągać popyt.

Możliwe scenariusze

• Najlepszy scenariusz

  • Szybka deeskalacja i ograniczone zakłócenia w przepływach towarów i energii.

  • Akcje mogą się ustabilizować i odrobić część strat, ale ropa może pozostać powyżej poziomów sprzed wydarzenia, ponieważ koszty ubezpieczenia i bezpieczeństwa normalizują się z opóźnieniem.

• Najgorszy scenariusz

  • Jeśli Iran poczuje się przyparty do muru, eskalacja może być bardziej prawdopodobna i mniej przewidywalna.

  • Istotne zakłócenia na kluczowych szlakach żeglugowych oraz dalszy wzrost cen ropy, stawek frachtowych i składek ubezpieczeniowych.

  • Pogłębienie awersji do ryzyka i bardziej uporczywe presje inflacyjne, co ogranicza elastyczność banków centralnych i wydłuża okres podwyższonej globalnej zmienności.

Szerszy obraz: fundamenty wrócą, ale układ gry się zmienił

• Gdy zmienność opadnie, rynki zwykle znów koncentrują się na zyskach, przepływach pieniężnych i fundamentach.

• Ten epizod przypomina jednak, że globalna gospodarka ulega fragmentacji, a „sektory strategiczne” odgrywają coraz większą rolę w konstruowaniu portfeli.

• Złoto, obronność i inne podmioty związane z bezpieczeństwem coraz częściej stają się składnikami bazowymi portfeli, ponieważ ryzyko geopolityczne pojawia się regularnie, a nie incydentalnie.

• W takim otoczeniu liczy się aktywne zarządzanie ryzykiem — liderzy rynkowi mogą szybko się zmieniać w ślad za zmianami na mapie geopolitycznej.

Zastrzeżenie: FX i kontrakty CFD są złożonymi instrumentami i wiążą się z wysokim ryzykiem szybkiej utraty środków pieniężnych z uwagi na dźwignię finansową. 61% rachunków inwestorów detalicznych ponosi straty podczas handlu FX i kontraktami CFD u tego dostawcy. Rozważ, czy rozumiesz, jak działają FX i kontrakty CFD oraz czy możesz pozwolić sobie na podjęcie wysokiego ryzyka utraty środków pieniężnych.