Aktualizacja COT: słabnie popyt na dolara, rośnie popyt na zboża; spadek cen metali spotyka się ze stonowaną reakcją

Najnowszy raport COT, obejmujący tydzień zakończony we wtorek, 24 marca 2026 r., odnotował kolejny tydzień wyraźnych zakupów, mimo spadku indeksu Bloomberg Commodity (BCOM) o 2,1%. Zniżka wynikała przede wszystkim ze znacznych spadków cen metali szlachetnych i przemysłowych, podczas gdy energia, zboża i tzw. towary miękkie utrzymały się na plusie.

Łączna długa pozycja netto na 25 kluczowych kontraktach terminowych wzrosła do 1,8 mln kontraktów, to najwyższy poziom od czterech lat, co odpowiada wartości nominalnej około 175 mld USD. Z tego około 80 mld USD przypada na sektor energii, około 50 mld USD na metale (mniej niż wcześniej), a 27 mld USD na zboża; pozostała część rozkłada się między towary miękkie (np. kawa, cukier, kakao, bawełna) i żywiec.

Oprócz wydarzeń na rynku energii i zbóż warto odnotować, że dwucyfrowe spadki cen złota, srebra i platyny tylko w ograniczonym stopniu wpłynęły na pozycjonowanie. Zainteresowanie otwieraniem nowych krótkich pozycji było niewielkie, co sugeruje, że korekta wynikała głównie z likwidacji długich pozycji, a nie ze zmiany ogólnego nastawienia.

W miarę jak wojna na Bliskim Wschodzie wchodzi w piąty tydzień, rynki zdają się przechodzić od „szoku inflacyjnego” wywołanego skokiem cen energii, który wcześniej ciążył na obligacjach i złocie, do wyraźniejszego „szoku wzrostowego” (obaw o spowolnienie gospodarcze). To wywiera coraz większą presję na akcje, a jednocześnie zaczyna wspierać zarówno obligacje, jak i złoto, gdy inwestorzy na nowo oceniają równowagę między ryzykiem inflacji a hamowaniem aktywności gospodarczej.

W sektorze energetycnym fundusze zarządzane zredukowały długą pozycję netto w ropie Brent o 5%, do 407 000 kontraktów, podczas gdy na dwóch kontraktach na WTI odnotowano umiarkowane zakupy. Odejście od ośmioletnich maksimów na ropie Brent nastąpiło po przejściowym spadku cen na początku tygodnia, gdy Trump wstrzymał zapowiadane ataki i zasugerował rozmowy z Iranem, czemu Teheran później zaprzeczył.

Poza sektorem energetycznym, sektor zbóż mocno odbił. Za ten ruch odpowiada połączenie pogarszającej się kondycji amerykańskiej pszenicy ozimej, po długotrwałych upałach i suszy na Wielkich Równinach, oraz narastających zakłóceń geopolitycznych. Wojna z udziałem Iranu utrudniła zarówno przepływy surowców energetycznych jak i handel nawozami, co skłania rolników na całym świecie do zabezpieczania dostaw kluczowych środków produkcji.

Od początku roku 12-procentowy wzrost subindeksu Bloomberg Grains skłonił inwestorów do zamykania długotrwale utrzymywanych krótkich pozycji w pszenicy, a długie pozycje w kukurydzy, śrucie sojowej i oleju sojowym wzrosły do nowych 12-miesięcznych maksimów. W efekcie pozycjonowanie funduszy spekulacyjnych na sześciu kluczowych kontraktach odwróciło się gwałtownie — z pozycji netto krótkiej na poziomie 258 000 kontraktów pod koniec stycznia do pozycji netto długiej na poziomie 720 000 kontraktów w ostatnim tygodniu raportowym, co stanowi najwyższy poziom od czterech lat.

Jednocześnie skok kosztów nakładów produkcyjnych, zwłaszcza oleju napędowego i nawozów, zwiększa ryzyko ograniczenia areału zasiewów lub niższych plonów. To z kolei podnosi prawdopodobieństwo bardziej napiętej sytuacji podażowej i wyższych globalnych cen żywności.