Rajd cen miedzi zderza się z loterią celną, ale fundamenty rynku pozostają napięte

Popyt na miedź staje się coraz bardziej strategiczny

Tradycyjnie miedź uchodziła za jeden z najczulszych barometrów globalnej aktywności gospodarczej. Jej szerokie zastosowanie w budownictwie, przemyśle i produkcji dóbr konsumpcyjnych sprawiło, że zyskała przydomek „Doktor Miedź”. Ta zależność wciąż ma znaczenie, ale struktura popytu się zmienia.

Coraz większa część przyszłego wzrostu popytu na miedź będzie pochodzić z wytwarzania energii, infrastruktury przesyłowej, pojazdów elektrycznych, systemów bateryjnych, centrów danych na potrzeby sztucznej inteligencji oraz wydatków na obronność. W dużej mierze popyt związany z AI ma charakter pośredni — napędzają go nie tyle same serwery, ile ogromne inwestycje w sieci elektroenergetyczne, stacje elektroenergetyczne, transformatory i systemy dystrybucji energii.

Równocześnie rządy w Europie i Ameryce Północnej coraz częściej traktują sieci elektroenergetyczne jako infrastrukturę krytyczną. Starzejące się sieci, cele elektryfikacji gospodarki i obawy o bezpieczeństwo energetyczne napędzają programy inwestycyjne, które prawdopodobnie wykraczają daleko poza zwykłe cykle koniunkturalne.

To przesunięcie jest istotne, bo wspomniane sektory są z reguły mniej wrażliwe na spowolnienia gospodarcze i wysokie ceny surowców niż tradycyjne, cykliczne źródła popytu, takie jak budownictwo mieszkaniowe, AGD i elektronika użytkowa. Krótko mówiąc, coraz częściej to potrzeba wytwarzania, przesyłania, magazynowania oraz zapewniania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej napędza popyt na miedź.

Cła zniekształcają globalny rynek

Kolejnym ważnym czynnikiem, który wspierał ceny miedzi w ubiegłym roku i ponownie w ostatnim czasie, jest narastająca rozbieżność między USA a resztą świata. Okresowo rosnąca premia cenowa na COMEX względem notowań na London Metal Exchange (LME) stworzyła silną zachętę, by kierować fizyczny metal do Stanów Zjednoczonych w oczekiwaniu na potencjalną decyzję dotyczącą ceł na import miedzi rafinowanej.

W efekcie USA przyciągnęły znaczne wolumeny importu miedzi rafinowanej — nieproporcjonalne do relatywnie niewielkiego udziału USA w globalnym popycie. Zapasy rosną w USA, a dostępność metalu w innych regionach maleje, co zacieśnia warunki rynkowe poza USA.

Zbliżający się raport Departamentu Handlu USA, zapowiedziany na koniec czerwca, może okazać się istotnym katalizatorem. Rekomendacja wprowadzenia ceł mogłaby skłonić do dalszego gromadzenia zapasów przed ich wejściem w życie, natomiast decyzja o odstąpieniu od ich wprowadzenia mogłaby wywołać zanik obecnej premii i przejściową presję spadkową na ceny.

Na razie jednak niepewność wokół ceł wciąż działa jak mechanizm zacieśniający warunki na globalnym rynku.

Strategiczne gromadzenie zapasów może wyznaczać wyższe minimum cenowe

Widoczne zapasy wzrosły w minionym roku, zwłaszcza w magazynach COMEX. Na pierwszy rzut oka może się to wydawać sprzeczne z byczym obrazem rynku. Coraz częściej jednak to poziom zapasów odzwierciedla zachowania strategiczne, a nie wyłącznie działanie fundamentów rynkowych.

Koncentracja metalu w Stanach Zjednoczonych przed możliwym wprowadzeniem ceł pokazuje, jak decyzje polityczne wpływają na zarządzanie zapasami. Równocześnie strategiczne gromadzenie zapasów przez rządy, odbiorców przemysłowych i menedżerów łańcucha dostaw ogranicza dostępność metalu dla szerszego rynku. To element szerszego trendu: kluczowi odbiorcy surowców, takich jak miedź, przechodzą z modelu „just‑in‑time” na „just‑in‑case” (na wszelki wypadek).

To może tłumaczyć, dlaczego ceny miedzi utrzymują się na podwyższonych poziomach mimo okresowych sygnałów słabszego popytu fizycznego. Rynek coraz wyżej wycenia bezpieczeństwo dostaw, a nie tylko bieżące potrzeby konsumpcyjne.

Sytuacja techniczna: wsparcie utrzymane, cele wzrostowe w zasięgu

Kontrakty na miedź notowane na COMEX wciąż pozostają w konstruktywnym układzie technicznym. 13 maja po nieudanej próbie wybicia w okolicach 6,72 USD za funt, ceny skorygowały się i znalazły wsparcie w rejonie 6,15 USD — co odpowiada 31,8‑proc. zniesieniu Fibonacciego ruchu wzrostowego z marca do maja oraz dawnemu obszarowi oporu, który stał się istotną strefą wsparcia. Udany ponowny test tego poziomu wzmacnia szerszy trend wzrostowy, który nadal charakteryzuje się sekwencją coraz wyższych szczytów i dołków.

Dopóki notowania miedzi utrzymują się powyżej 6,15 USD, obraz techniczny pozostaje korzystny; wybicie powyżej 6,72 USD otworzy drogę do 7,00 USD za funt — ważnego poziomu psychologicznego. Z kolei zdecydowany powrót poniżej tego wsparcia osłabiłby byczy układ i podniósł ryzyko głębszej korekty; kolejne wsparcia — zgodnie z wykresem — wypadają w pobliżu 6,00 USD, a następnie 5,80 USD za funt.

Perspektywy: Wzrostowe, ale nie bez ryzyka

Kilka dużych banków inwestycyjnych ostatnio podniosło prognozy cen miedzi. Szacunki wskazujące na znaczne deficyty na rynku miedzi rafinowanej w najbliższych dwóch latach podbiły średnie oczekiwania cenowe; część analityków rozważa już scenariusz wzrostu cen do 15 000 USD za tonę na LME, wobec poziomów rzędu 14 000 USD za tonę — o ile utrzymają się niedobory podaży.

Wzrost podaży wciąż rozczarowuje, strategiczne czynniki popytu pozostają istotne, a zmiany w polityce publicznej wzmacniają obawy o przyszłą dostępność metalu. Jednocześnie rynek nie jest już „tani”.

Notowania miedzi pozostają blisko rekordowych poziomów, a tak wysokie ceny nieuchronnie przetestują elastyczność popytu — zwłaszcza w Chinach, gdzie nabywcy historycznie reagowali na wzrost cen ograniczaniem zakupów. Wstępne sygnały osłabienia zamówień w części sektora przetwórstwa przemysłowego sugerują, że ryzyko „destrukcji popytu” wciąż istnieje.

Dodatkowo wynik przeglądu ceł w USA stanowi istotne binarne ryzyko. Wprowadzenie ceł mogłoby jeszcze bardziej zacieśnić rynek, natomiast rezygnacja z ich wprowadzenia najpewniej odebrałaby cenom ważne źródło wsparcia.

W długim horyzoncie narracja dotycząca miedzi wciąż sprowadza się do zderzenia kurczącej się podaży z coraz bardziej strategicznym popytem. Po tak silnym rajdzie kolejny etap najpewniej będzie wymagał potwierdzenia zarówno ze strony fundamentów rynku fizycznego, jak i decyzji politycznych. Trend wzrostowy pozostaje nienaruszony, ale staje się coraz bardziej zależny od materializacji oczekiwanych deficytów podaży.

Niniejszy materiał ma charakter marketingowy i nie stanowi porady inwestycyjnej. Handel instrumentami finansowymi wiąże się z ryzykiem, a wyniki historyczne nie gwarantują przyszłych rezultatów. Instrumenty wspomniane w niniejszym materiale mogą być oferowane przez partnerów, od których Saxo może otrzymywać opłaty marketingowe, wynagrodzenia lub opłaty retrocesyjne. Niezależnie od ewentualnych korzyści finansowych otrzymywanych w ramach takich partnerstw, wszystkie treści są tworzone w celu dostarczenia klientom wartościowych informacji i zapewnienia dostępu do możliwości inwestycyjnych.