Gold Silver and Market Momentum

Dylemat złota: strukturalny popyt wystawiony na próbę wobec umocnienia dolara i rosnących kosztów finansowania

Towary 5 min na przeczytanie

Najważniejsze informacje:

  • Złoto pod presją: rosnące oczekiwania na podwyżki stóp procentowych w USA, zwyżkujące rentowności obligacji i mocny dolar sprowadziły notowania złota do 15-miesięcznego minimum, oddalając perspektywę szybkiego odbicia.
  • Narastają obawy o płynność dolarową: rosnące koszty finansowania i większy popyt na gotówkę grożą dalszymi wyprzedażami i likwidacją pozycji na rynkach surowcowych oraz w innych popularnych klasach aktywów.
  • Spektakularny zwrot na rynku srebra: cena srebra spadła o ponad 60% od styczniowego szczytu, pod presją zamykania pozycji spekulacyjnych, słabszego popytu ze strony przemysłu i obaw o tempo wzrostu gospodarczego.
  • Strukturalne wsparcie utrzymuje się: utrzymujące się na wysokim poziomie aktywa funduszy ETF na złoto oraz popyt ze strony banków centralnych wspierają długoterminowe perspektywy kruszcu; aby jednak odbicie było trwałe, najpewniej potrzebne będą niższa inflacja, spadek rentowności i słabszy dolar.

W ostatnich tygodniach złoto i srebro znajdują się pod silną presją podażową: rosnące oczekiwania na podwyżki stóp procentowych w USA, zwyżkujące rentowności obligacji oraz mocniejszy dolar podkopują zaufanie inwestorów. Oba metale wyraźnie potaniały w tym miesiącu — złoto o 4%, a srebro o 8,4% — pogłębiając spadki od początku roku do odpowiednio 14% i 36%. Podczas czwartkowej sesji w Azji złoto spadło do 3 694 USD za uncję, wyznaczając nowe 15‑miesięczne minimum, a srebro przejściowo spadło do 44,55 USD za uncję, najniżej od 14 miesięcy.

Pozostaje pytanie, czy ta wyprzedaż oznacza zmianę podstaw długoterminowej tezy inwestycyjnej dla metali szlachetnych, czy raczej cykliczną korektę wywołaną coraz bardziej restrykcyjnymi warunkami finansowymi. Skłaniamy się ku tej drugiej interpretacji, choć trzeba przyznać, że perspektywa trwałego odbicia wydaje się teraz bardziej odległa niż wcześniej.

Inflacja, wyższe rentowności i dolar — potrójny cios

Inflacyjne konsekwencje tegorocznego konfliktu na Bliskim Wschodzie wciąż oddziałują na rynki finansowe. Skok inflacji, napędzany wzrostem cen energii, a następnie szersza presja cenowa zmusiły inwestorów do ponownej oceny perspektyw polityki pieniężnej w USA. Od początku konfliktu, gdy stopa funduszy federalnych była w okolicach 3,75%, oczekiwania dotyczące poziomu stopy w marcu 2027 r. przesunęły się z około 3% do 4,5%, co wywindowało rentowności amerykańskich obligacji skarbowych oraz kurs dolara.

Jastrzębie wypowiedzi członka Rady Gubernatorów Fed, Christophera Wallera, który zasugerował możliwość podwyżki o 50 punktów bazowych (pb) w grudniu lub przyspieszenia zacieśniania w 2027 r., w połączeniu z najnowszym protokołem z posiedzenia FOMC (komitet decyzyjny Fed) wzmocniły oczekiwania, że polityka pieniężna pozostanie restrykcyjna na dłużej. Dla złota wyższe realne rentowności podnoszą koszt alternatywny posiadania nieoprocentowanego aktywa, a silniejszy dolar sprawia, że kruszec staje się droższy dla inwestorów rozliczających się w innych walutach.

19olh_gld4
Cena złota spot oddała połowę wzrostów z lat 2022–2026. Źródło: Saxo. Uwaga: wyniki historyczne nie są wiarygodnym wskaźnikiem przyszłych wyników.

Czy płynność dolarowa staje się coraz większym problemem?

Poza różnicami stóp procentowych do szerszej wyprzedaży surowców i innych wcześniej popularnych aktywów może przyczyniać się kurcząca się płynność dolarowa. Rosnące potrzeby finansowania związane z infrastrukturą dla AI, aktywnością na rynku IPO (pierwszych ofert publicznych), zmiennością na rynku akcji oraz wyższymi kosztami bezpieczeństwa energetycznego zwiększają popyt na gotówkę akurat wtedy, gdy wyższe stopy czynią pożyczanie droższym. W połączeniu z realizacją zysków pod koniec roku i redukcją pozycji lewarowanych, takie czynniki mogą uruchomić samonapędzający się cykl: większy popyt na dolara oraz wymuszone wyprzedaże aktywów.

W takich okresach złoto bywa szczególnie wrażliwe — nie dlatego, że straciło długoterminową atrakcyjność, lecz dlatego, że ze względu na wysoką płynność staje się łatwym źródłem gotówki. Inwestorzy mierzący się z wyższymi kosztami finansowania, rosnącymi wymogami depozytu zabezpieczającego (margin) lub stratami w innych częściach portfela mogą być zmuszeni do sprzedaży aktywów, które woleliby dalej utrzymywać.

Sam silny dolar nie dowodzi jeszcze, że globalny system finansowy cierpi na niedobór finansowania w dolarze, ale to ryzyko zasługuje na uwagę — zwłaszcza jeśli słabość rynku akcji się utrzyma.

Odporność ETF-ów stanowi ważną przeciwwagę

Na tym trudnym tle inwestorzy w fundusze ETF na złoto wykazują zaskakującą odporność. Mimo ostrego spadku cen i rosnącego kosztu alternatywnego łączny stan posiadania złota w ETF-ach pozostaje blisko ostatnich maksimów. To kontrastuje z wyraźną sprzedażą spekulacyjną na rynku innych metali szlachetnych i sugeruje, że wielu inwestorów traktuje złoto jako strategiczny składnik portfela, a nie krótkoterminową spekulację.

Trwała likwidacja tych pozycji odebrałaby rynkowi istotne źródło wsparcia. Z drugiej strony, jeśli popyt na ETF-y pozostanie stabilny, podczas gdy pozycje spekulacyjne będą redukowane, rynek może kłaść podwaliny pod trwalsze odbicie, gdy warunki makroekonomiczne się poprawią.

Najbardziej palącym ryzykiem jest to, że pogarszająca się płynność dolarowa lub kolejna głęboka korekta na rynku akcji ostatecznie zmusi nawet długoterminowych inwestorów do obniżenia ekspozycji. Dlatego warto uważnie śledzić napływy do i odpływy z ETF-ów, stabilność rynku akcji oraz warunki finansowania w dolarze.

Jak pokazują wykresy, w tym roku złoto i indeks dolara Bloomberga (Bloomberg Dollar Spot Index) wykazują wyraźną odwrotną zależność: najnowsze wybicie dolara do najsilniejszego poziomu od kwietnia 2025 r. szło w parze z kolejnym gwałtownym spadkiem cen złota. Tymczasem aktywa ETF-ów pozostają blisko niedawnych szczytów, mimo opisanych wcześniej przeciwności.

19olh_gld1
Odwrotna korelacja złota z dolarem i „przywiązanie” inwestorów do funduszy ETF. Źródło: Bloomberg i Saxo

Nadwyżka pozycji spekulacyjnych na rynku srebra wciąż się kurczy

Srebro mierzy się z tymi samymi niekorzystnymi uwarunkowaniami monetarnymi co złoto, a dodatkowo cierpi z powodu słabszych perspektyw popytu przemysłowego oraz dalszej likwidacji nadmiernych pozycji spekulacyjnych, które na początku roku wywindowały ceny do nadzwyczajnych poziomów.

Po wybiciu powyżej 120 USD za uncję w styczniu cena srebra spadła od tego czasu o ponad 60%. Skrajna zmienność zniechęciła inwestorów finansowych, a wysokie ceny przyspieszyły substytucję oraz „destrukcję popytu” w niektórych zastosowaniach przemysłowych. W ostatnim czasie presję na ceny nasiliły również obawy o spowolnienie aktywności gospodarczej w Chinach, co w środę przełożyło się na spadek cen miedzi o 5%.

Skala tej korekty jest wyjątkowo duża na tle historycznym. Srebro jest notowane około 50% poniżej swojej 200‑dniowej średniej kroczącej — tak głębokie ujemne odchylenie po raz ostatni obserwowano w 2013 r. Złoto tymczasem znajduje się około 18% poniżej analogicznej średniej, co również stanowi najsilniejsze odchylenie w dół od 2013 r.

Takie ekstremalne poziomy zwiększają prawdopodobieństwo gwałtownego, technicznego odbicia, jednak samo wyprzedanie rynku nie wystarczy do uformowania trwałego dna, dopóki koszty finansowania pozostają podwyższone, a obawy o wzrost gospodarczy nie ustępują.

19olh_gld3
Ponad 60‑procentowy spadek ceny srebra od szczytu sprawił, że notowania są historycznie silnie odchylone w dół od 200‑dniowej średniej, a fundusze hedgingowe zredukowały łączną pozycję netto do poziomu bliskiego neutralności. Źródło: Bloomberg i Saxo. Uwaga: wyniki historyczne nie są wiarygodnym wskaźnikiem przyszłych wyników.

Co mogłoby odwrócić trend?

Najbardziej oczywistym katalizatorem byłyby przekonujące dowody, że inflacja w USA rzeczywiście słabnie. Ostatnie spadki cen ropy i paliw mogą sprzyjać temu procesowi, zwłaszcza jeśli potrwają na tyle długo, by obniżyć inflację ogółem oraz szerszą presję cenową. Fed będzie jednak potrzebował potwierdzenia spowolnienia inflacji również poza składnikami związanymi z energią, zanim przyjmie łagodniejsze nastawienie.

Niższa inflacja mogłaby obniżyć oczekiwania na kolejne podwyżki stóp, sprowadzić w dół rentowności obligacji skarbowych i osłabić przewagę dolara wynikającą z różnic stóp procentowych. To z kolei złagodziłoby presję na finansowanie i zachęciło inwestorów do odbudowy ekspozycji na surowce oraz inne aktywa wrażliwe na siłę dolara.

Ustabilizowanie rynku akcji byłoby kolejnym ważnym sygnałem, zmniejszając ryzyko wymuszonych wyprzedaży w miarę jak inwestorzy odbudowują bufory płynności.

Strukturalne wsparcie się utrzymuje, ale potrzebna jest cierpliwość

Mimo bieżącej słabości w dłuższym horyzoncie pozostajemy pozytywnie nastawieni do złota. Zakupy banków centralnych to wciąż istotne, strukturalne źródło popytu — wspierane dywersyfikacją rezerw, niepewnością geopolityczną oraz obawami o długoterminowe finanse publiczne w głównych gospodarkach Zachodu.

Według World Gold Council banki centralne nabyły 321 ton w trzecim kwartale, a łączne zakupy w pierwszych dziewięciu miesiącach 2026 r. sięgnęły 675 ton, co pokazuje trwałość popytu sektora oficjalnego mimo rynkowej zmienności.

Nie należy jednak mylić tego popytu z bezwarunkową „podłogą” cenową. Banki centralne również odczuwają skutki zacieśniającej się płynności dolarowej — szczególnie w gospodarkach wschodzących, które zmagają się z deprecjacją walut, wyższymi rachunkami za import energii czy rosnącymi potrzebami finansowania zewnętrznego. Takie napięcia mogą chwilowo ograniczyć zakupy lub, w niektórych przypadkach, skłonić do sprzedaży złota, by zaspokoić potrzeby płynnościowe.

To ważne rozróżnienie: dywersyfikacja rezerw tworzy silne, długoterminowe źródło popytu, ale nie musi powstrzymać ostrych, cyklicznych korekt ani zrównoważyć skutki wymuszonej sprzedaży ze strony inwestorów finansowych. Odporność popytu ze strony banków centralnych w trakcie obecnego cyklu zacieśniania będzie więc istotnym testem dla fundamentów wsparcia złota.

Naszym scenariuszem bazowym pozostaje taki, w którym popyt strukturalny amortyzuje spadki podczas zacieśniania polityki przez Fed, a późniejszy zwrot w stronę luzowania — potencjalnie od połowy do końca 2027 r. — stworzy warunki do odbudowy popytu inwestorów prywatnych.

Niższe realne rentowności, mniej dominujący dolar oraz ponowna koncentracja uwagi inwestorów na trwałości finansów publicznych i wiarygodności polityki pieniężnej mogą ostatecznie przywrócić złotu atrakcyjność jako dywersyfikatora portfela i zabezpieczenia przed długoterminowymi ryzykami makro.

Na razie jednak to dolar rozdaje karty. Złoto i srebro mogą wyglądać na wyprzedane według takich miar jak RSI (indeks siły względnej) czy odległość od 200‑dniowych średnich kroczących, ale trwałe odbicie wymaga czegoś więcej niż atrakcyjnych wycen. Potrzebne są dowody, że inflacja, rentowności i presja na finansowanie w dolarze wreszcie zaczynają słabnąć.

19olh_gld2
Od marca oczekiwania dotyczące stopy funduszy federalnych w marcu 2027 r. przesunęły się z około 3% do 4,5%. Źródło: Bloomberg i Saxo.
CEE Survey test

Ten materiał jest treścią marketingową.

Żadne z informacji zawartych na tej stronie nie stanowią oferty, zachęty ani rekomendacji do kupna lub sprzedaży jakiegokolwiek instrumentu finansowego, ani nie są poradą finansową, inwestycyjną czy handlową. Saxo Bank A/S i jego podmioty w ramach Grupy Saxo Bank świadczą usługi wyłącznie w zakresie realizacji zleceń, a wszystkie transakcje i inwestycje opierają się na samodzielnych decyzjach klientów. Analizy i treści edukacyjne mają charakter wyłącznie informacyjny i nie powinny być traktowane jako porada ani rekomendacja.

Treści Saxo mogą odzwierciedlać osobiste poglądy autora, które mogą ulec zmianie bez wcześniejszego powiadomienia. Wzmianki o konkretnych produktach finansowych mają charakter wyłącznie ilustracyjny i mogą służyć do wyjaśnienia tematów związanych z edukacją finansową. Treści sklasyfikowane jako analizy inwestycyjne są materiałami marketingowymi i nie spełniają wymogów prawnych dotyczących niezależnych badań.

Saxo utrzymuje partnerstwa z firmami, które wynagradzają Saxo za działania promocyjne prowadzone na jego platformie. Dodatkowo, Saxo ma umowy z niektórymi partnerami, którzy zapewniają wynagrodzenie uzależnione od zakupu przez klientów określonych produktów oferowanych przez tych partnerów.

Chociaż Saxo otrzymuje wynagrodzenie z tych partnerstw, wszystkie treści edukacyjne i badawcze są tworzone z zamiarem dostarczenia klientom wartościowych opcji i informacji.

Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji inwestycyjnych powinieneś ocenić swoją własną sytuację finansową, potrzeby i cele oraz rozważyć zasięgnięcie niezależnej profesjonalnej porady. Saxo nie gwarantuje dokładności ani kompletności żadnych dostarczonych informacji i nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek błędy, pominięcia, straty czy szkody wynikające z wykorzystania tych informacji.

Prosimy o zapoznanie się z pełną treścią zastrzeżenia i powiadomienia o nie-niezależnych badaniach inwestycyjnych, aby uzyskać więcej szczegółów. 


Philip Heymans Alle 15
2900 Hellerup
Dania

Skontaktuj się z Saxo

Polska
Polska

Wszelkie działania związane z handlem i inwestowaniem wiążą się z ryzykiem, w tym, ale nie tylko, z możliwością utraty całej zainwestowanej kwoty.

Saxo należy do Grupy J. Safra Sarasin.

Informacje na naszej międzynarodowej stronie internetowej (wybranej z rozwijanego menu globu) są dostępne na całym świecie i odnoszą się do Saxo Bank A/S jako spółki macierzystej Grupy Saxo Bank. Wszelkie wzmianki o Grupie Saxo Bank odnoszą się do całej organizacji, w tym do spółek zależnych i oddziałów pod Saxo Bank A/S. Umowy z klientami są zawierane z odpowiednim podmiotem Saxo w oparciu o kraj zamieszkania i są regulowane przez obowiązujące przepisy prawa jurysdykcji tego podmiotu.

Apple i logo Apple są znakami towarowymi Apple Inc., zarejestrowanymi w USA i innych krajach. App Store jest znakiem usługowym Apple Inc. Google Play i logo Google Play są znakami towarowymi Google LLC.