The FX Trader: Skutki energetyczne konfliktu z Iranem w centrum uwagi

Najnowsze

Tak czy inaczej, nocna reakcja rynków była wymowna: dolar amerykański pozostaje dziś bezpieczną przystanią, nawet jeśli wczoraj amerykańskie obligacje skarbowe znalazły się pod silną presją. Poza tradycyjną płynnością USD w czasach zamieszania warto pamiętać, że jeszcze przed wybuchem napięć rynek był wyraźnie krótko ustawiony w dolarze, wielu graczy obstawiało jego spadek, więc zamykanie tych pozycji wciąż dolewa paliwa do umocnienia. Dodatkowo USA są dziś naftowo-gazowym supermocarstwem i w dużej mierze odporne na zakłócenia dostaw z tego regionu.

A jen japoński? Możliwe, że obserwujemy zmianę w zachowaniu JPY: w nocy, wraz z pogorszeniem nastrojów, jen dotrzymał kroku dolarowi. Japonia poinformowała, że ewentualne wstrzymanie dostaw LNG z Kataru nie uderzy w nią natychmiast; około 11% jej importu LNG pochodzi z Kataru – mniej więcej tyle, co w Europie. Z drugiej strony, niedawna słabość jena wynikała częściowo z większego apetytu na ryzyko oraz z faktu, że zagraniczni inwestorzy na japońskiej giełdzie prawdopodobnie zabezpieczali swoją ekspozycję na JPY, traktując to jako „gratis”. Ta więź z nastrojami rynkowymi – zarówno poprzez oszczędzających z Japonii uczestniczących w hossie, zwłaszcza na rynkach wschodzących, jak i inwestorów zagranicznych zabezpieczających ekspozycję na JPY – może przeważać nad argumentem różnic stóp procentowych. Od dawna twierdzę, że EURJPY jest absurdalnie wysoko, ale żeby ten pogląd zyskał posłuch, para musiałaby wyraźnie zejść poniżej 180,00.

Czynnik energetyczny: Europa najbardziej narażona. Nie wiadomo, jak długo potrwa ten konflikt. Prezydent USA Trump i sekretarz stanu USA Rubio zapowiadają, że najpoważniejsze ataki na Iran dopiero nadejdą. Wzrost cen ropy, a zwłaszcza gazu, sprawia, że „czynnik energetyczny” staje się kluczowy — i w tym kontekście najbardziej narażone wydają się Europa, Wielka Brytania, Szwecja, a nawet Szwajcaria. Japonia również jest narażona pod względem bezpieczeństwa energetycznego, choć, jak wskazano wyżej, w jej przypadku działają także inne czynniki. Z kolei Norwegia, USA, a zwłaszcza Kanada wypadają tu relatywnie mocno. Australia to przypadek mieszany: to duży eksporter LNG, ale jednocześnie jej waluta jest tradycyjnie procykliczna — zwykle zyskuje, gdy globalna koniunktura jest dobra.

Oto kilka par walutowych, na których „czynnik energetyczny” może wzmocnić trend, a nawet go odwrócić (jeśli rynek zareaguje z opóźnieniem na bieżące wydarzenia): CHFNOK, EURJPY, GBPJPY, GBPCAD i AUDCAD. Te pary mogą znaleźć się pod presją spadkową.

Wykres główny: EURUSD
EURUSD ponownie osuwa się — para przebiła wszystkie kluczowe lokalne wsparcia (poziomy, na których zazwyczaj wyhamowują spadki) i przy rosnącej zmienności nie jest już daleko od tegorocznego minimum w okolicach 1,1573. Sytuacja jest bardzo dynamiczna, a rynek był słabo przygotowany na nowe zagrożenia związane z konfliktem z reżimem irańskim. Gdyby w Europie doszło do silnego skoku cen energii — rzędu 100–130 dolarów za baryłkę, jak szacują duże banki z USA, przy jednoczesnym gwałtownym wzroście cen gazu — kurs pary EURUSD mógłby szybko spaść poniżej 1,1500, sięgnąć listopadowych dołków tuż pod tym poziomem, a następnie kierować się w stronę górnego ograniczenia wcześniejszego zakresu wahań 1,1200–1,1250.