Investeren in agribusiness: hoe vertical farming & voedselzekerheid groei stimuleren

Wereldwijde voedselsystemen staan voortdurend onder druk door bevolkingsgroei, milieuschommelingen en de kwetsbaarheden van uitgebreide toeleveringsketens. Deze terugkerende uitdagingen blijven de veerkracht van traditionele landbouwmethoden beproeven. Tegelijkertijd zorgen aanhoudende vooruitgang in landbouwtechnologie, stedelijke teelt en hulpbrongebruik voor een steeds grotere potentie van agribusiness—zowel in economisch als in ecologisch opzicht.

Deze veranderende context leidt er vaak toe dat beleggers nadenken over de langetermijnrol van agribusiness. Kapitaal blijft stromen naar innovaties zoals vertical farming, terwijl voedselzekerheid steeds meer wordt erkend als een cruciaal nationaal beleidsvraagstuk, in plaats van louter een ontwikkelingsdoel. Nu de aandacht verschuift naar veerkracht, duurzaamheid en operationele efficiëntie, neemt agribusiness een sterke positie in als sector die kan inspelen op systemische risico’s en tegelijk kan voldoen aan de groeiende wereldwijde vraag.

Wat is agribusiness en waarom is het belangrijk?

Agribusiness omvat het volledige spectrum aan activiteiten rond voedsel- en landbouwproductie, van het telen van gewassen en het houden van vee tot verwerking, distributie en verkoop. Anders dan bij traditionele landbouw, die zich uitsluitend richt op productie, omvat agribusiness de hele agrarische waardeketen. Dit omvat onder andere zadenproducenten, leveranciers van apparatuur, logistieke bedrijven en voedingswinkels, die allemaal functioneren als onderling verbonden schakels in een wereldwijde toeleveringsketen.

Om agribusiness te begrijpen, is het belangrijk te erkennen dat het twee rollen vervult: het is zowel een belangrijke motor van economische activiteit als een strategische pijler voor nationale stabiliteit.

Economisch gezien reikt het agrovoedselsysteem veel verder dan primaire landbouw—die op zichzelf al bijdraagt aan meer dan 4% van het mondiale bbp—en omvat het ook verwerking, distributie, detailhandel en export, wat de totale economische reikwijdte aanzienlijk vergroot. Met name in opkomende economieën is agribusiness vaak de grootste werkgever, waarbij een substantieel deel van de beroepsbevolking wordt ingezet en de basis wordt gelegd voor exportopbrengsten.

De economische betekenis van agribusiness vloeit ook voort uit zijn rol in het bevorderen van stabiele handelsstromen, werkgelegenheid en ontwikkeling van plattelandsgebieden. In de context van de wereldeconomie draait het in toenemende mate om een verantwoorde omgang met hulpbronnen, veerkrachtige toeleveringsketens en duurzame ontwikkeling—terreinen waarop agribusiness een voorname speler blijft.

Gezien het belang van agribusiness voor economische stabiliteit, gaan we nu in op de rol van voedselzekerheid als strategisch speerpunt binnen de landbouwontwikkeling.

Inzicht in voedselzekerheid in de landbouw

Voedselzekerheid verwijst naar de situatie waarin alle mensen voortdurend fysieke, sociale en economische toegang hebben tot voldoende, veilig en voedzaam voedsel. Deze veelzijdige benadering omvat vier kerncomponenten:

• Beschikbaarheid. Zorgen voor een constante toevoer van voldoende voedsel via productie, distributie en handel.
• Toegang. Ervoor zorgen dat individuen over de middelen beschikken om passende voedingsmiddelen te verkrijgen voor een gezond dieet.
• Benutting. Correct biologisch gebruik van voedsel, wat een dieet vereist met voldoende energie en essentiële voedingsstoffen, schoon drinkwater en goede sanitaire voorzieningen.
• Stabiliteit. Behouden van constante beschikbaarheid en toegang tot voedsel op lange termijn, zonder schommelingen als gevolg van economische of klimatologische schokken.

Agribusiness beïnvloedt direct elk aspect van voedselzekerheid door de efficiëntie, betrouwbaarheid en duurzaamheid van voedselsystemen te verbeteren. Verbeteringen in ketenintegratie, logistiek en productietechnologieën hebben de beschikbaarheid en betaalbaarheid van voedsel vergroot.

Toch vormen uitdagingen zoals geopolitieke spanningen, extreem weer en volatiliteit in de prijzen van productiemiddelen aanzienlijke bedreigingen voor de stabiliteit van voedselsystemen. In regio’s met kwetsbare infrastructuur kunnen verstoringen in transport of de aanvoer van kunstmest zich snel ontwikkelen tot humanitaire crises.

Daardoor overstijgt voedselzekerheid het ontwikkelingsperspectief en is het een strategische vereiste voor zowel overheden als beleggers. Voor betrokken partijen in de agribusiness is het verankeren van veerkracht en duurzaamheid in hun werkwijzen niet enkel een beleidskeuze, maar ook een concurrentievoordeel.

Om te kunnen omgaan met de toenemende druk op voedselsystemen, zijn er nieuwe innovaties zoals vertical farming ontwikkeld.