Apple: het einde van een tijdperk; maar wat komt daarna?

De stille kracht achter de aandelenkoers

Er is nog een andere reden waarom het aandeel Apple het zo goed heeft gedaan onder Cook, en die is iets minder glamoureus dan een nieuwe productlancering. Apple genereerde enorme hoeveelheden vrije kasstroom: het geld dat overblijft nadat het bedrijf de investeringen heeft gefinancierd die nodig zijn om de activiteiten draaiende te houden en verder te laten groeien.

Tussen 2010 en 2022 steeg de jaarlijkse vrije kasstroom van Apple van iets meer dan 20 miljard USD tot meer dan 110 miljard USD. Dat gaf het management een uitzonderlijke flexibiliteit. Apple kon blijven investeren in de onderneming en tegelijk een enorm bedrag aan kapitaal teruggeven aan aandeelhouders via aandeleninkopen.

Die aandeleninkopen zijn belangrijker dan veel mensen beseffen. Wanneer een bedrijf het aantal uitstaande aandelen in de loop van de tijd vermindert, vertegenwoordigt elk overblijvend aandeel een iets groter deel van het bedrijf. In het geval van Apple was dat effect aanzienlijk. Iemand die in 2012 1% van Apple bezat, zou vandaag met hetzelfde aantal aandelen ongeveer 1,8% van het bedrijf bezitten. Dat is een krachtige meewind, ook al levert het geen bijzonder spannende keynote op.

Vanuit het perspectief van beleggers is de formule van Cook dus duidelijk geweest. Schaal de iPhone. Bouw er een grotere en rijkere dienstenlaag rond. Genereer enorme vrije kasstromen. Gebruik een deel van dat geld om aandelen in te kopen. Het is een bijzonder effectief model, ook al mist het het theatrale karakter van de jaren onder Jobs.

Dit is precies waarom de overgang naar John Ternus belangrijk is. Het probleem bij Apple is niet dat het Cook-model heeft gefaald. Het is dat het komende decennium mogelijk een andere balans vraagt. Onder Cook werd Apple een meester in optimalisatie. Onder Ternus zal het bedrijf wellicht opnieuw ambitieuzer moeten worden, vooral op het vlak van hardware.

Dat betekent niet dat Apple de voorbije jaren niets nieuws heeft voortgebracht. AirPods en Apple Watch waren beide succesvol, en dat zijn allesbehalve triviale producten. Tegelijk is het ook zo dat enkele grotere hardwareambities nooit echt werkelijkheid zijn geworden. Projecten zoals een Apple-auto of een televisietoestel groeiden niet uit tot volwaardige producten, terwijl de recent gelanceerde Vision Pro-headset voor augmented reality, of AR, voorlopig nog niet heeft bewezen een succes te kunnen worden op de massamarkt.

Apple heeft daarnaast sterker ingezet op softwaregedreven uitbreidingen van het ecosysteem, zoals Apple TV en Apple CarPlay. Dat zijn nuttige toevoegingen, maar ze beantwoorden niet volledig aan de moeilijkere vraag die beleggers zich vandaag stellen. Waar ligt de volgende grote hardwarecategorie, en hoe kan Apple die onmisbaar maken in een wereld die steeds meer wordt gevormd door artificiële intelligentie?

De benoeming van Ternus, die vandaag al verantwoordelijk is voor hardware, suggereert dat Apple die vraag zeer goed begrijpt. Het bedrijf zou kunnen beslissen dat de volgende fase vraagt om iets minder focus op aandeleninkopen en iets meer nadruk op investeringen. In vergelijking met Microsoft, Meta, Amazon en Alphabet heeft Apple tot nu toe veel minder uitgegeven aan datacenters en infrastructuur voor artificiële intelligentie. Dat kan zo blijven, maar het tijdperk-Ternus kan ook het begin markeren van een assertiever Apple: een bedrijf dat zwaarder investeert in toekomstige apparaten, een nauwere integratie van hardware en software, en wat het zelf Apple Intelligence noemt.